DOWÓDZTWO WOJSK LOTNICZYCH
Lot. 2821/89 ^n Ł
LOTNICZY
POCISK SAMONAPROWADZAJĄCY
R-60MK
Opis techniczny i eksploatacja
POZNAŃ
1990

U
..fcl^
^;
,!»&■
<''»■.
*$j
«?
:>OT-:.
':%«r'
■''^,'1*
fc^'*.
■£¥$$?
<,^(,e< rU^ >,:
S-.J-:.
•■/•):■ ;^^ij?
'U
A /,-■»"•'
w («>»',;'K1^
■•-,v
mma^
s
DOWÓDZTWO WOJSK LOTNICZYCH
Lot. 2821/89
LOTNICZY
POCISK SAMONAPROWADZAJĄCY
R-60MK
Opis techniczny i eksploatacja
POZNAŃ
1990

3gjl Poznań, dnia 4.12.1989 r.
DOWÓDZTWO WOJSK LOTNICZYCH
ZARZĄDZENIE nr 101/DWL
Wprowadzam do użytku w lotnictwie Sił Zbrojnych PRL
z dniem 1.10.1990 r. wydawnictwo „Lotniczy pocisk samonapro-
wadzający R-60MK. Opis techniczny i eksploatacja".
DOWÓDCA
(—) gen. bryg. pil. dr Jerzy GOTOWAŁA
SKD 358.33
Druk. ZRWP-ń PF 22/90-02-09
3
SPIS TREŚCI
Str.
WSTĘP ". 5
I. OPIS TECHNICZHY POCISKO R-60MK 6
1. WIADOMOŚCI OGÓLNE 6
1.1. Przeznaczenie i charakterystyki
techniczne ................................ 6
1.2. Podstawowe dane techniczne ............ 7
1.3. Budowa 7
2. ZASTOSOWANIE BOJOWE POCISKO 8
2.1. Warunki zastosowania bojowego 8
2.2. Podstawowe odcinki lotu pocisku ....... 9
3. CZESCI SKŁADOWE POCISKO "'0
3.1. Termiczna głowica samonaprowadzająca .. 10
3.2. Okład sterowania 10
3.3. Radiolokacyjny zapalnik zbliżeniowy ... 11
3.4. Zapalnik stykowy 11
3.5. Mechanizm zabezpieczająco-wykonawczy .. 12
3.6. Silnik 13
3.7. Cześć bojowa 13
3.8. Układ zasilania elektrycznego 14
3.9. Skrzydło 15
3.10. Wyposażenie elektryczne pocisku 15

4
4. ZASTOSOWANIE POCISKU 16
4.1. Zastosowanie pocisku do celów
powietrznych .................................... 16
4.2. Zastosowanie pocisku dc celów naziemnych 20
4.3. niekierowane odpalanie pocisku 20
5. MALOWANIE I OZNAKOWANIE 20
6. OPAKOWANIE 21
II EKSPLOATACJA 22
1. WIADOMOŚCI OGÓLNE I ZASADY BEZPIECZEŃSTWA .... 22
2. PRZYGOTOWANIE DO PODWIESZENIA HA WYRZDTNI,
PODWIESZANIE I ZDEJMOWANIE POCISKU Z WYRZUTNI 23
2.1. Przygotowanie do podwieszenia na wyrzutni 23
2.2. Podwieszanie pocisku na wyrzutni 25
2.3. Zdejmowanie pooisku z wyrzutni 27
3. ZASADY PRZECHOWYWANIA 28
4. OBSŁUGA TECHNICZNA POCISKÓW PODCZAS ICH
PRZECHOWYWANIA 29
5. RESURS I OKRESY PRZECHOWYWANIA 32
6. TRANSPORTOWANIE 33
6.1. Wskazówki ogólne 33
6.2. Zasady bezpieczeństwa 33
6.3. Przewóz transportem kolejowym,
samochodowym i powietrznym 34
ZAŁĄCZNIKI
Załącznik 1. Wykaz materiałów stosowanych podczas
eksploatacji 36
Załącznik 2. Zamienniki radzieckich materiałów
pędnych i smarów 37
Załącznik 3. Rysunki 39
WYKAZ ZKIAN 47
WSTĘP
W niniejszym wydawnictwie została omówiona budowa
pocisku w celu zapewnienia pełnego wykorzystania jego
możliwości technicznych oraz prawidłowej eksploatacji
Wydawnictwo składa się z dwóch części. W części
pierwszej zawarty jest opis techniczny, natomiast
w drugiej cmówicna została jego eksploatacja, zasady
przechowywania i transportowania.
W skład kompletu dokumentacji technicznej pocisku
R-60MK wchodzi opis techniczny i eksploatacja oraz
metryki pocisku.

6
I. OPIS TECHNICZNY POCISKI R-60MK
CBBSBBssBBassaassstssswasBssmt
1. WIADOMOŚCI OGOŁNE
1.1. PRZEZNACZENIE I CHARAKTERYSTYKI TECHNICZNE
Pocisk R-60MJC przeznaczony jest do niszczenia
samolotów nieprzyjaciela w bliskiej manewrowej walce
powietrznej, a także do niszczenia celów naziemnyoh
promieniujących ciepłe. Pooisk /rys. 1, rys. 2/ wykonany
jest według układu aerodynamicznego "kaczka", ma
krzyżowo rozmieszczone skrzydła, stery i destabilizatory,
niezbędne do zwiększenia skuteczności działania sterów
przy dużych kątach natarcia. Ha skrzydłach znajdują
się żyroletki do tłumienia drgań pocisku względem osi
podłużnej.
Pociski R-60MK na samolotach podwiesza się na
wyrzutniach APU-60-IM i APU-60-IIM. Pilot wykrywa cel,
rozpoznaje oraz celuje do niego wzrokowo,'z
wykorzystaniem celownika pokładowego. Podstawowym zadaniem
celowania jest zapewnienie przechwycenia celu przez
termiczną głowicę samonaprowadzającą /TGS/, tzn.
naprowadzenie pola przechwycenia TGS na cel.
Jeżeli cel znajduje się w polu przechwycenia TGS
następuje automatyczne przechwycenie celu i TGS
przechodzi na zakres automatycznego śledzenia celu. Jeżeli
?
cel wyjdzie poza przedziały kąta wstępnego celowania,
następuje zrzut przechwycenia i koordynator TGS wraca
w położenie określone przez układ wskazywania celu.
Przy przechwyceniu celu choćby przez jeden pocisk,
do kabiny pilota podawana jest odpowiednia
sygnalizacja.
Moment odpalenia określa pilot i odpalenie
następuje po naciśnięciu przycisku bojowego. W celu
odpalenia następnego pocisku pilot powtórnie naciska
przycisk bojowy.
Możliwe są warianty odpalenia pocisku po jednym
i serią po dwa /po jednym pocisku z różnych wyrzutni
z przerwą 0,16 s/. Wariant odpalenia wybiera pilot.
1.2. PODSTAWOWE DANE TECHNICZNE
Masa startowa 44 kg.
Długość pocisku 2133 mm.
Średnica korpusu 120 mm.
Rozpiętość skrzydła ....................... 390 mm.
1.3. BODOWA
Budowa pocisku jest pokazana na rys. 3, a schemat
podziału technologicznego na rys. 4. Pocisk okłada się
z pięciu przedziałów, połączonych za pomocą połączeń
bagnetowyoh /oprócz połączenia gwintowego przedziałów
nr 1 i nr 2/. Na korpusie pocisku znajdują się
wzierniki technologiczne, przeznaczone do kontroli podczas
przygotowania pooisku.
Przedział nr 1 - termiczna głowica
samonaprowadzającą, na której znajdują się destabilizatory. TGS jeet
typu pasywnego z termoelektrycznym chłodzeniem
odbiornika promieniowania.

8
Przedział nr 2 - cześć bojowa z mechanizmem
zabezpiecza jąco-wykonawczym /FIM/.
Przedział nr 3 - przedział sterowania, w którym
znajduje sie układ sterowania, blck automatyki, zapalnik
stykowy, blok stabilizacji układu zasilania
elektrycznego i złącze ścinane. Na przedziale znajdują sie
stery.
Przedział nr 4 - znajdują sie w nim! zapalnik
zbliżeniowy, wytwornica gazów prochowych, blok
turbogeneratorów i nadajnik zejścia. W dolnej części, pod
przedziałami nr 3 i nr 4, w korytku, umieszczona jest
instalacja gazowa i elektryczna.
Przedział nr 5 - prochowy silnik rakietowy. Na
przedziale zamontowane są skrzydła z żyrolotkami i opływ
tylny.
2. ZASTOSOWANIE BOJOWE POCISKU
2.1. WARUNKI ZASTOSOWANIA BOJOWEGO
Odpalanie pocisku R-60MK jest możliwe w czasie
walki powietrznej w całym zakresie wysokości i
prędkości lotu oraz przeciążeń samolotu.
Odpalenie pocisków z samolotu możliwe jest zarówno
bez wskazywania celu, jak i ze wskazywaniem celu.
Skuteczne bojowe zastosowanie pocisku, przy
obecności wskazywania celu TGS zapewnia układ celowania przez
określenie w przyrządzie licząco-rozwiązującym /w wy-
liczniku/ celownika granic stref odległości możliwego
odpalenia pocisków, namiaru celu i błędu odpalenia
w zależności od bieżącyoh warunków ataku i podania
odpowiednich informacji do pilota oraz sygnałów /komend/
do układu sterowania uzbrojeniem. Odpalenie pocisku jest
możliwe w razie przechwycenia celu przez TGS pooisku.
Zastosowanie pocisku R-60MK w warunkach V&cfenoxse-
aia możliwe jest w przypadku, gdy poziom sygnału od
celu przewyższa poziom sygnału tła zachmurzenia.
Pocisk K-60MK może być wykorzystywany do niszczenia
celów lecących na wysokości samolotu a jego
przewyższeniem lub obniżeniem /na tle powierzchni ziemi/ oraz
do celów naziemnych promieniujących ciepło.
2.2. PODSTAWOWE ODCINKI LOTU POCISKU
Autonomiozny let pocisku można podzielić na aktywny
i pasywny.
Aktywna cześć lotu pocisku /z pracującym silnikiem/
dzieli sie natomiast na część stabilizacji i ozęść
samonaprowadzania. W części stabilizacji TGS śledzi
cel, lecz do układu sterowania nie są podawane z niej
komendy sterujące. Lot pocisku R-60MK stabilizowany
jest na torze lotu w przybliżeniu przez 0,35 s, tzn.
przeciwdziała wychyleniem sterów zaburzeniom
powstałym podczas zejścia pocisku z wyrzutni oraz podczas
lotu w pobliżu samolotu. Po zakończeniu lotu na
odcinku stabilizacji włącza się układ sterowania. Sygnały
z TGS podawane są do układu sterowania i od tego
momentu rozpoczyna się samonaprowadzanie pocisku na cel.
Po oddaleniu się pocisku na bezpieczną odległości od
samolotu, tzn. po 1,1 - 1,7 s /około 100 m/ następuje
odbezpieczenie mechanizmu zabezpieczająco-wykonawczego
/PIM/.
Pasywna część lotu pocisku rozpoczyna się po
zakończeniu działania silnika. Pocisk kontynuuje lot dzięki
posiadanej energii kinematycznej i w dalszym ciągu
trwa samonaprowadzanie. Przy zbliżeniu się pocisku do
celu zadziałuje zapalnik, który podaje sygnał do me-

10
chanizmu zabezpieczająco-wykonawczego 1 po jego
zadziałaniu następuje detonacja /rozerwanie/ części
bojowej.
Jeżeli w czasie 23 - 35 s lotu zapalnik nie podał
sygnału do rozerwania głowicy bojowej, to zadziała
układ 8amolikwidacji i pocisk zostanie zniszczony.
3. CZĘŚCI SKŁADOWE POCISKU
3.1. TERMICZNA GŁOWICA SAMONAPROWADZAJACA
Termiczna głowica samonaprowadzająca jest zespołem
elektronowo-optycznym, przeznaczonym do przechwycenia
i automatycznego śledzenia celu, pomiaru oraz podania
do układu sterowania sygnału kątowej prędkości linii
celowania, podania komendy do odbezpieczenia zapalnika
zbliżeniowego, kształtowania i podania sygnałów
prędkości kątowej do wylicznika samolotu.
Widok zewnętrzny TGS jest pokazany na rys. 5.
Konstrukcyjnie TGS składa się z koordynatora i bloku
elektronowego. Koordynator to zespół optyczno-żyrosko-
powy, składający się z żyroskopu swobodnego z
obiektywem zwierciadlano-soczewkowym i fotoelementu z
termoelektrycznym chłodzeniem.
3.2. UKŁAD STEROWANIA
Układ sterowania spełnia następujące funkcje:
- stabilizuje lot pocisku zgodnie z sygnałami TGS;
- ogranicza maksymalnie dopuszczalne przeciążenia
boczne ze względu na wytrzymałość pocisku;
- filtruje sygnał sterujący TGS;
11
- przełącza współczynnik obwodu stabilizacji i
sterowania w zależności cd warunków początkowych
oraz czasu;
- kształtuje sygnał "Kontrolne położenie sterów11
oraz sygnał "Gotowość".
Układ sterowania składa się zt'
- blok sterowania z elementami elektronowymi i foto-
elementami;
- napędu sterów, który składa się z dwóch bloków,
a każdy z nich ma rozdzielacz gazowy 1 mechanizm
napędu sterów.
3.3. RADIOLOKACYJNY ZAPALNIK ZBLIŻENIOWY
Zapalnik zbliżeniowy przeznaczony jest do podania
impulsu elektrycznego do mechanizmu zabezpieczająco-
wykonawczego, który powoduje rozerwanie częśol bojowej
pocisku. Jest urządzeniem radiolokaoyjnym typu
aktywnego. W celu ograniczenia odległości działania,
zmniejszenia bezwładnośoi oraz zapewnienia stabilnej pracy
w warunkach oddziaływania przeciążeń wibracyjnych w
zapalniku wykorzystano impulsową zasadę działania.
Zapalnik zbliżeniowy składa się z układu antenowego,
nadajnika i odbiornika.
3.4. ZAPALNIK STYKOWY
Zapalnik stykowy służy do podania impulsu do
elektrycznego zapłonnika mechanizmu
zabezpieczająco-wykonawczego przy bezpośrednim trafieniu pocisku w cel
/zderzeniu się z celem/.
Zapalnik stykowy jest impulsowym generatorem magne-
toelektrycznym. Jego układ magnetyczny składa się

12
« nieruchomego magnesu stałego z "uzwojeniem i z ruoho-
mych - bezwładnościowego i falowego - rdzeni.
3.5. MECHANIZM ZABEZPIECZAJACO-WYKONAWCZY
Mechanizm zabezpieczająco-wykonawczy jest
urządzeniem jednorazowego działania typu zabezpieczającego
i służy dc zapewnienia bezpieczeństwa przy naziemnej
eksploatacji pocisku. Podczas lotu spełnia następujące
funkcje:
- uniemożliwia wybuch części bojowej pocisku przed
jego odbezpieczeniem;
- powoduje wybuch części bojowej pocisku w momencie
przyjęcia sygnału elektrycznego z zapalnika
zbliżeniowego lub stykowego po jego odbezpieozeniu;
- powoduje wybuch części bojowej pocisku po upływie
czasu samolikwidacji pocisku.
Mechanizm zabezpieczająco-wykonawczy składa się
z następujących części:
- mechanizmu zabezpieczającego;
- zespołu detonatora;
- zespołu samolikwidacji;
- płytki montażowej;
- złącza.
Wszystkie części umieszczone są w korpusie
metalowym, który przymocowany jest nakrętkami do tylnej
ścianki części bojowej. Mechanizm zabezpieczająco-wyko
nawczy połączony jest z pociskiem elektrycznie przez
złącze.
13
3.6. SILNIK
Silnik rakietowy na paliwo stałe jest przeznaczony
do zapewnienia lotu pocisku z prędkością niezbędną do
wykonania zadania taktycznego.
Silnik /rys. 6/ składa się z korpusu, wewnątrz
którego znajdują się: ładunek paliwa stałego,
zapłonnik, zapłonnik elektryczny i blok zabezpieczenia.
Korpus silnika jest elementem nośnym /przedziałem
samodzielnym/ konstrukcji pocisku. Ha korpusie znajdują
się węzły mocowania skrzydeł pocisku oraz węzły
podwieszenia pocisku na wyrzutni samolotu.
Na przednim węźle podwieszenia znajduje się ząb-
egranicznik, przeznaczony do ustalenia pocisku na
wyrzutni w kierunku podłużnym. Na korpusie silnika
w specjalnych obejmach z materiału elektroizolacyjnego
zamocowane są styki zapłonu silnika. Styki zapłonu
i węzły podwieszenia podczas eksploatacji zakryte są
pokrywami zabezpieczającymi /na rysunku umownie nie
pokazano/, które zdejmowane są tylko podczas
podwieszania pocisku na wyrzutni.
Na tylnej powierzohni czołowej silnika zamontowany
jest za pomocą wkrętów opływ tylny. Silnik z przednią
częścią pocisku połączony jest za pomocą połączenia
bagnetowego, zabezpieczonego wkrętami.
3.7. CZESC BOJOWA
Część bojcwa /rys. 7/ służy do niszczenia celu.
Jest ona samodzielnym przedziałem pocisku. Korpus
części bojowej stanowi cylindryczna tuleja duralumi-
niowa, której dno wykonane jest razem z kołnierzem
przedziału. Na kołnierzu tylnym znajduje się
połączenie bagnetowe do połączenia z przedziałem pocisku. Na

14
zewnętrznej powierzchni tulei znajdują się elementy
rażące w postaci rdzeni metalowych.
Ha zewnętrzną powierzchnię korpusu nałożony Jest
opływ. W korpusie znajduje się sprasowany ładunek
materiału wybuchowego. Wewnętrzna część ładunku
zamknięta jest rurą. Ha tylnej powierzchni czołowej tulei,
w cienkościennej czaszy, znajduje się kostka
dodatkowego detonatora. Ładunek, rura i kostka detonacyjna
zamocowane są w korpusie pokrywą nagwintowaną, na
której znajdują się śruby kołkowe z nakrętkami do
mocowania mechanizmu zabezpieczająco-wykonawczego. Pokrywę
wkręca się w korpus i unieruchamia w określonym
położeniu względem pocisku za pomocą blokującego wkręta.
Częśó bojowa jest słabym zamkniętym źródłem
promieniowania, dlatego na przedziale nr 2 pocisku znajduje
się specjalny znak. Moc promieniowania w-odległości
0,2 m od części bojowej jest znacznie mniejsza niż
dopuszczalna dawka ustalona dla człowieka.
3.8. UKŁAD ZASILANIA ELEKTRYCZNEGO
Układ zasilania elektrycznego pocisku R-60MK składa
się z pokładowego źródła, przeznaczonego do zasilania
elektrycznego pocisku podczas lotu autonomicznego
i wytwornicy gazów prochowych, przeznaczonej do
zasilania gorącym gazem,napędów sterów pocisków oraz
pokładowego źródła zasilania. Pokładowe źródło zasilania
wytwarza następująoe napięcia wyjściowe: £27 V,
+12,6 V, minus 40 V.
W skład pokładowego źródła zasilania wchodzi blok
turbogeneratorów i stabilizator napięcia. Blok
turbogeneratorów stanowi jednolitą konstrukcję zawierającą
dwa turbogeneratory, dwa kondensatory oraz instalację
elektryczną i gazową. Blok turbogeneratorów wraz
15
z wytwornicą gazów prochowych zamontowany jest w
przedziale nr 4 pocisku.
• Wytwornica gazów prochowych składa się z
następujących elementów:
- szczelnej komory spalania z blokiem filtrującym;
- ładunku prochowego;
- zapłonnika;
- zapłonnika elektrycznego.
3.9. SKRZYDŁO
Skrzydło tia kształt trapezu /rys. 8/ i mocowane
jest do przedziału za pomocą wkrętów. Skrzydła są
wzajemnie zamienne.
W celu stabilizacji lotu pocisku w płaszczyźnie
kąta przechylenia na końcu każdego skrzydła jest
zamontowana żyrolotka z hydraulicznym tłumikiem drgań,
która przeciwdziała zaburzeniom działającym na pocisk.
Podczas lotu samolotu żyrolotka jest zabezpieczona.
Po zapłonie silnika pocisku strumień gazów roztapia
tuleję urządzenia blokującego, kołek zabezpieczający
pod działaniem sprężyny przemieszcza się i zwalnia
żyrolotkę.
3.10. WYPOSAŻENIE ELEKTRYCZNE POCISKU
Wyposażenie elektryczne przeznaczone jest do
zabezpieczenia połączeń elektrycznych między pociskiem
a samolotem oraz między agregatami pokładowymi pocisku
a źródłem zasilania elektrycznego. \'l skład wyposażenia
elektrycznego pocisku wchodzą: blok automatyki,
nadajnik zejścia, wiązka przewodów elektrycznych łączących
blok turbogeneratorów oraz stabilizator napięcia.
W pooisku jest zastosowana jednoprzewodowa sieć zasila-

16
nie napięciem stałym i sieć trójfazowa, zasilana
prądem przemiennym o napięciu >Y36 V, 1000 Hz.
Blok automatyki przeznaczony jest do przełączenia
sygnałów i napięć zasilających zgodnie z sygnałami
sterującymi. Konstrukoyjnie blok wykonany jest jako
metalowy kcrpus z wychodzącymi z niego wiązkami
przewodów elektrycznych zakończonych złączami, za pomocą
których następuje połączenie z agregatami pocisku.
Nadajnik zejścia przeznaczony jest do zaznaczenia
momentu zejścia pooisku z wyrzutni i podania do
agregatów pocisku sygnału "Odłączenie". Radajnik
zamontowany jest na korpusie przedziału nr 4 pocisku. Trzon
nadajnika wystaje z korpusu pocisku na zewnątrz
i utrzymywany jest w tym położeniu za pomocą twardej
sprężyny spiralnej.
Podczas podwieszania pocisku trzon nadajnika opiera
się o prowadnicę wyrzutni i rozwiera normalnie zwarte
styki dwóch mikrowyłączników wmontowanych w korpus
nadajnika. Po zejściu pocisku trzon pod działaniem
sprężyny powraca w położenie wyjściowe, w wyniku tego
zwierają się styki mikrowyłączników.
Podczas przeohowywania i transportowania trzon
nadajnika zejścia zabezpieczony jest specjalnym
kołpakiem zdejmowanym przed podwieszeniem pooisku.
4. ZASTOSOWANIE POCISKU
4.1. ZASTOSOWANIE POCISKU DO CELÓW POWIETRZNYCH
Przygotowanie aparatury pocisku do odpalania,
odpalenie i działanie aparatury w czasie lotu
autonomicznego odbywa się następująco: sygnał "Włąozenie" podawany
jest przez pilota przed wylotem /na ziemi/. Po tym
17
sygnale z samolotu podawane jest do pocisku zasilanie
elektryczne:
a/i ^3x36 V, 1000 Hz, które powoduje rozkręcenie
silników żyroskopowyoh układu sterowania;
b/ minus 40 V, które powoduje rozkręcenie silników
żyroskopowych koordynatora TGS i podawane jest do
bloku elektronowego;
c/ +27 V - do zasilania obwodów przekaźników.
Po 1 min od momentu podania sygnału "Włączenie"
pocisk jest przygotowany do zastosowania bojowego.
Po pojawieniu się celu w polu widzenia TGS zostaje
odblokowany koordynator, wprowadza głowioę na zakres
automatycznego śledzenia celu w przedziałach kąta
wstępnego celowania +4° i podaje do wyrzutni
odpowiedni sygnał. Przechwycenie celu choćby przez jeden
pocisk podwieszony na danej wyrzutni powoduje podanie
do kabiny pilota sygnału "Przechwycenie". W TGS
wytwarzany jest sygnał prędkości kątowej linii celowania
we współrzędnych biegunowyoh "G biegunowa" i podawany
jest do samolotu w celu kształtowania sygnału "Hie-
dopuszozalny błąd celowania".
Sygnał "Odpalenie" podawany jest po naciśnięoiu
przez pilota przycisku bojowego. Sygnał ten podawany
jest do pooisku, który przechwycił cel. Od momentu
podania sygnału "Odpalenie" do pocisku, TGS przechodzi
na zakres śledzenia celu w pełnym kącie obserwacji
/namiaru/, zostaje odblokowany nadajnik przyspieszeń
liniowych układu sterowania, następuje zapłon
wytwornicy gazów prochowych, gorące gazy skierowane są do
mechanizmów napędu sterów i do pokładowego źródła
zasilania. Gdy turbogenerator wejdzie na zakres roboczy
następuje zasilanie układu sterowania i zapalnika
zbliżeniowego, stery pocisku ustawiają się w położeniu
kontrolnym, co świadczy o sprawności napędu sterów
i do wyrzutni z pocisku podawany jest sygnał
"Kontrolne położenie sterów".

1B
Po około 0,25 b po podaniu sygnału "Odpalenie"
i pod warunkiem, że stery znajdują się w położeniu
kontrolnym, a turbogenerator osiągnął wymagany poziom
napięcia, do pocisku podawany jest z wyrzutni sygnał
"Wyjście przekaźnika napięcia". Pc podaniu tego
sygnału przyłącza się układ sterowania i do wyrzutni
podawany jest sygnał "Gotowość", powodując odblokowanie
zamka utrzymującego pocisk na wyrzutni i podane
zostaje napięcie na zapłon silnika. Pod działaniem ciągu
silnika otwiera się odblokowany zamek i pocisk zaczyna
przemieszczać się po prowadnicach.
W początkowym momencie ruchu zostaje ścięte złącze
/wiązka przewodów/, za pomocą którego pocisk połączony
był elektrycznie z wyrzutnią, stery pocisku ustawiają
się w położeniu zerowym, ścięty zostaje łącznik
bocznikujący obwód zapłonu mechanizmu zabezpieczająco-wyko-
nawczego. Po ścięciu wiązki przewodów zostaje
przerwane zasilanie elektryczne silników żyroskopowych układu
sterowania i w czasie lotu autonomioznego silniki
żyroskopowe pracują na wybiegu.
Uwaga. Blok energetyczny pocisku od momentu zapłonu
wytwornicy gazów prochowych do ścięcia
wiązki przewodów działa równolegle z
samolotowym źródłem zasilania w obwodzie +27 V
i minus 40 V.
W czasie przemieszczania się pooisku po
prowadnicach wyrzutni zadziała nadajnik zejścia i podany
zostanie sygnał "Odłączenie", po podaniu którego przy
występowaniu przeciążenia wytworzonego przez siłę ciągu
zadziała zapłonnik odpalający mechanizm zabezpieczająoo-
wykonawczy i uruchamiane jest urządzenie czasowe w oelu
podania sygnału "Odbezpieczenie mechanizmu zabezpiecza-
jąco-wykonawczego". Oprócz tego, po podaniu sygnału
"Odłączenie" sygnały z układu sterowania zcstają poda-s
ne na wejście toru sterowego /pocisk przechodzi na
19
zakres stabilizacji/ i uruchamiane zostaje urządzenie
czasowe w celu podania sygnału "Włączenie sterowania".
Uwag a. W razie, gdy w czasie 1,25 s po naciśnięciu
przycisku bejowego pocisk nie zejdzie z
wyrzutni, zostaje od niego odłączone
zasilanie elektryczne.
Po okołc 0,35 s po podaniu sygnału "Odłączenie"
podawany jest sygnał "Włączenie sterowania", po którym
sygnały z TGS podawane są do układu sterowania i
pocisk rozpoczyna samonaprowadzanie na cel.
W czasie 1,1 - 1,7 s po podaniu sygnału
"Odłączenie" i po zadziałaniu zapłonnika /przy występowaniu
niezbędnego poziomu przeciążenia w osi X pocisku/
zostaje odbezpieczony mechanizm zabezpieczająco-wyko-
nawczy, zamknięty zostaje jego obwód ogniowy i
zapłonniki elektryczne zostają podłączone do obwodów
zapalnika stykowego oraz zbliżeniowego. V,' wyniku tego w
sytuacji bojowej układ stykowej detonacji jest
całkowicie przygotowany do zadziałania. Przy zbliżeniu się
do celu TGS podaje sygnał "Odbezpieczenie 2", dzięki
któremu zestaje w pełni przygotowany układ zdalnej
/zbliżeniowej/ detonacji.
Gdy pocisk przeleci w pobliżu oelu nastąpi
zadziałanie zapalnika zbliżeniowego, podany zostaje sygnał do
mechanizmu zabezpieczająco-wykonawczego i zostaje
zdemontowany ładunek częśoi bojowej. Przy bezpośrednim
trafieniu pocisku w cel detonacja części bojowej
następuje po podaniu sygnału z zapalnika stykowego.
Jeżeli zapalnik zbliżeniowy i stykowy nie zadziału-
ją w czasie 23 - 35 s od startu pocisku, mechanizm
zabezpieczająco-wykonawczy poda sygnał do rozerwania
części bojowej i następuje samolikwidacja pocisku.

20
4.2. ZASTOSOWANIE POCISKU DO CELÓW NAZIEMNYCH
Zastosowanie pocisku do naziemnych celów
promieniujących energię cieplną różni się tylko podaniem przez
pilota dodatkowego sygnału "Działanie do celów
naziemnych". Po tym sygnale w pocisku zcstaje odłączony
zapalnik zbliżeniowy, w wyniku czego rozerwanie części
bojowej pocisku następuje tylko po zadziałaniu
zapalnika stykowego przy trafieniu pocisku w cel lub po
zderzeniu się z ziemią.
4.3. NIEKIEROWANE ODPALANIE POCISKU
Oprócz taktycznego odpalania pocisku z
przechwyceniem celu przez TGS możliwe jest niekierowane
odpalanie pocisków bez przechwycenia celu. Pocisk odpala
się wówczas za pomocą oddzielnego przycisku
znajdującego się w kabinie samolotu. Sygnały odpalania
podawane są do wyrzutni i do pocisku tak samo, jak przy
odpalaniu taktycznym. Oprócz tego, do TGS podawany jest
sygnał uniemożliwiający podanie sygnału "Włączenie
sterowania", w wyniku czego układ sterowania działa
tylko w zakresie stabilizacji.
5. MALOWANIE I OZNAKOWANIE
Powierzchnia pocisku R-60KK /z wyjątkiem opływu
TGS, radioprzezroczystych części anten zapalnika
zbliżeniowego, styków zapłonu silnika, miejsc osadzania
węzłów podwieszenia pocisku, urządzenia ścinanego
i trzonu nadajnika zejścia/ jest pomalowana na kolor
biały. Oznakowania, ryski oraz napisy eksploatacyjne
21
naniesione są czarną lub czerwoną emalią. Numer
pocisku R-60UK namalowany jest z cbu stron emalią czerv/onq.
Na powierzchniach bocznych przedziału nr 2 jest
naniesiony specjalny znak /żółty trójkąt z czerwonym
obramowaniem, z trzema czerwonymi płatkami wewnątrz
trójkąta/.
6. OPAKOWANIE
Pocisk dostarczany jest w opakowaniu zapewniającym
jego przechowywanie i transportowanie. Opakowanie to
skrzynia ze zdejmowaną pokrywą. Wewnątrz skrzyni
znajdują się łoża do ułożenia i mocowania pocisku. Na
pokrywie skrzyni znajdują się odchylane łoża,
przeznaczone do ułożenia pooisku podczas odkonserwov/ywonia ^o.
Na przednich ściankaoh skrzyni przymocowane są
uchwyty do ręcznego przenoszenia opakowania z
pociskiem, natomiast do podnoszenia skrzyni z pociskiem
zamocowano pierścienie do lin /haków itp./. Z zewnątrz
skrzynia pomalowana jest na kolor ciemno-szary, na jej
ściankach znajdują się napisy ostrzegawcze oraz znaki
i napisy informacyjne, a także numer pocisku. Na
ściance przedniej skrzyni znajduje się kieszeń na
dokumentację towarzyszącą. Na wewnętrznej powierzchni pokrywy
skrzyni znajduje się specjalny znak /żółty trójkąt
z czerwonym obramowaniem, z trzema czerwonymi płatkami
wewnątrz trójkąta/.

22
II. EKSPLOATACJĄ
1. WIAPOKCfeCI OGbLHE I ZASADY BEZPIECZEŃSTWA
1. Pocisk dostarczony jest przez dostawcę w stanie
zakonserwowanym, w drewnianej skrzyni, całkowicie
przygotowany do bojowego użycia.
2. Pociski R-60MK mogą być eksploatowane przez
specjalistów znających dokumentację eksploatacyjną,
zasady bezpieczeństwa oraz, jeżeli zdali egzaminy
dopuszczające ich do obsługi pocisków.
3. Podczas eksploatacji pocisków R-60MK zachować
ostrożność, ponieważ pocisk zawiera materiały
wybuchowe i łatwopalne.
4. Podczas przechowywania i transportowania na
pocisku powinny znajdować się wszystkie zabezpieczenia,
a ścinana wiązka przewodów winna być przymocowana do
pocisku.
Zabrania- się:
1. Ciągnięcia, szarpania i przenoszenia pocisku za
ścinaną wiązkę przewodów.
2. Jednoczesnego dotykania rękoma dwóch styków
zapłonu silnika.
3. Jednoczesnego przecierania obu styków zapłonu
silnika.
4. Utrzymywania pocisku ze zdjętą pokrywą styków
zapłonu silnika, jeżeli nie ma takiej potrzeby.
23
5. Uderzania pocisku.
6. Palenia i posługiwania się ogniem w
pomieszczeniach przechowywania pocisków.
7. Przechowywania w pomieszczeniach z pociskami
materiałów wybuchowych i łatwo palnych oraz kwasów
i alkaliów.
8. Znajdowania się /bez potrzeby/ w bezpośrednim
sąsiedztwie pocisków /bliżej niż 1 m/ oraz dotykania
przedziału nr 2.
9. Łączenia złącza Sz1 z pogiętymi kołkami lub
odkształconymi gniazdami.
10. Przesuwania jarzma złącza Sz1 do przodu poza
tylną powierzchnię urządzenia zabezpieczającego /w celu
wykluczenia naciągnięcia wiązki przewodów/.
11. Haprawlania oraz prostowania odkształconych
kołków i gniazd.
12. Eksploatowania pocisku, który upadł.
2. PRZYGOTOWANIE DO PODWIESZENIA KA WYRZUTU!.
PODWIESZANIE I ZDEJMOWANIE POCISKU Z WYRZUTNI
2.1. PRZYGOTOWANIE DO PODWIESZENIA NA WYRZUTNI
1. Przed otwarciem skrzyni przejrzeć ją, sprawdzić
stan plomb i oznakowanie.
2« Wyjąć formularz znajdujący się w specjalnej
kieszeni skrzyni i porównać numer pooisku ze skrzyni
i w metryce pocisku.
3. Usunąć plomby ze skrzyni, otworzyć zamki
mocujące pokrywę i zdjąć pokrywę. Ustawić odchylone łoża
na pokrywie w położeniu pionowym względem płaszczyzny
pokrywy i zamocować je ściągaczami.

24
4. Zdjąć z pocisku zaciski, ostrożnie wyjąć pocisk
ze skrzyni i ułożyć miejscami oporowymi na łożach
pokrywy, węzłami podwieszenia do góry.
Uwaga. Zabrania się kładzenia pocisku
na łoża urządzeniami zabezpleozającymi
anten.
5. Osunąć taśmę z pokrowca i z gardzieli bloku
osuszacza, rozciąć nożem lub nożyczkami pokrowieo
polietylenowy na całej długośoi. Podnieść pocisk i
wyciągnąć pokrowiec nie dopuszczając, by ccierał on o korpus
pocisku.
6. Zdjąć z pocisku blok-osuszacz, porównać numer
na pooisku i w metryce pocisku.
7. Złożyć pokrowiec polietylenowy i ułożyć go na
podstawie skrzyni, włożyć do skrzyni wszystkie zaciski
oraz osuszacz.
8. Zdjąć zabezpieczenie ochronne z pocisku /z
wyjątkiem zabezpieozenia na ścinanej wiązoe przewodów
i zaślepki-złącza Sz1 pocisku/.
9. Przejrzeć pocisk i upewnić się, że nie ma
uszkodzeń mechanicznych, produktów korozji, uszkodzenia
powłoki lakierowej.
10. Pocisk nie powinien mieć, szczególnie na części
bojowej i silniku, pęknięć, wgnieceń i innych
uszkodzeń mechanicznych, produktów korozji oraz uszkodzeń
powłoki lakierowej. W celu przeglądu węzłów
podwieszenia usunąć z nich smar za pomocą szmaty zwilżonej
w benzynie B-70. Na-TGS dopuszczalne są wtrącenia
nieprawidłowej struktury i różnych odcieni /od żółtego do
ciemnego koloru/ o wymiarze do 3 mm. Dopuszczalne jest
zabarwienie opływu w różnych odcieniach, w tym również
zabarwienie miejscowe dowolnych wymiarów i kształtu
w dowolnym miejscu. Dopuszczalne są odpryski na
powierzchni opływu: do 0,5 mm - nie więcej niż trzy,
do 0,3 mm - nie więcej niż pięć.
Zabrania się eksploatowania pocisków
z pęknięciami, wgnieceniami, uszkodzonymi merabramaml
25
dyszy silnika, produktami korozji, mechanicznymi u*z-
kodzeniami węzłów podwieszenia, większymi odpryskami
na opływie TGS, i uszkodzeniami anten zapalnika.
11. W razie zabrudzenia przetrzeć opływ TGS czystą
szmatą, zwilżoną w spirytusie.
12. Nałożyć na opływ TGS kołpak ochronny, nałożyć
osłony na anteny /zabezpieczenia te zdejmowane są po
podwieszeniu pocisku pod samolotem, przed wylotem/.
13. Nałożyć na węzły podwieszenia warstwę nowego
smaru CTATIM-201 /niedopuszczalne jest dostawanie się
smaru na styki zapłonu silnika/.
14« P w a % a. Przygotowanie styków zapłcnu
silnika - to czynność bardzo ważna. Zabrania się
jednoczesnego przeoierania obu styków zapłonu silnika.
Przetrzeć kolejno styki szmatą zwilżoną w
spirytusie.
15. Jeżeli pocisk nie jest podwieszany pod
samolotem bezpośrednio po odkonserwowaniu, to należy założyć
zabezpieczenia na przedni węzeł podwieszenia ze
stykami zapłonu silnika /zabezpieczenia zdjąć bezpośrednio
przed podwieszeniem/.
2.2. PODWIESZANIE POCISKU NA WYRZUTNI
1. Przed podwieszeniem uwolnić ścinaną wiązkę
przewodów z elementów mocujących ją do korpusu /zdjąć
pasek ze złącza Sz1 i wyprowadzić wiązki przewodów sped
końcówki/, ułożyć go zgodnie z rys. 9 i rys. 10
/sposób ułożenia zależy od typu wyrzutni/.
Uwaga. Zabrania się podwieszania
pocisku na wyrzutni samolotu i zdejmowania go
z wyrzutni bez założonego na ścinaną wiązkę
przewodu zabezpieczenia. W razie braku
zabezpieczenia założyć je w sposób opisany
w podrozdziale 2.3, punkcie 2.

26
2. Podwiesić pooisk pod samolotem zgodnie z
instrukcją eksploatacji układu uzbrojenia R-60MK samolotu.
Przed połączeniem złączy Sz1 zdjąć zabezpieczenie
ze ścinanej wiązki przewodów oraz zaślepkę ze złącza
Sz1 pocisku. Wszystkie zdjęte zabezpieczenia po
podwieszeniu pocisku włożyć do skrzyni.
Przed połączeniem złącza Sz1 z odpowiednią częścią
na wyrzutni przejrzeć wtyczkę oraz gniazdo złącza Sz1
i upewnić się, że nie ma pogiętych kołków oraz od-,
kształconych gniazd. Zabrania się łączenia
złącza z pogiętymi kołkami lub odkształconymi
gniazdami. Położenie odpowiednich ozęści złącza określone
jest pięcioma występami klinowymi oraz rowkami
znajdującymi się na łączonych średnicach części
korpusowych pod określonymi kątami, przy tym kołki i gniazda
stykają się po mechanicznym połączeniu powierzchni
korpusów.
W celu połączenia złącza należy włożyć wypusty
klinowe w rowki na łączonych średnicach wtyczki oraz
gniazda i, obracając obejmę zamka bagnetowego do oporu
zgodnie z ruchem wskazówek zegara, spowodować
połączenie.
Uwaga. Złącza łączyć ostrożnie, nie dopuszczając
do przekoszenia części złącza.
Złącze rozłącza się przez obrót obejmy zamka
bagnetowego w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara
aż do całkowitego rozłączenia złącza.
Zabezpieczenie zdejmuje się z opływu TGS i anten
zapalnika bezpośrednio przed wylotem.
27
2.3. ZDEJMOWANIE POCISKU Z WYRZUTHI
1. Przed zdejmowaniem pocisku z wyrzutni założyć
zabezpieczenia na:
- ścinaną wiązkę przewodów i złącze Sz1 pocisku;
- anteny zapalnika radiowego; ■
- opływ TGS.
Uwaga. Zabrania się zdejmowania
pocisku, jeśli nie zostały założone
zabezpieczenia.
2. Zabezpieczenie zakłada się na ścinaną wiązkę
przewodów oraz mocuje do korpusu pocisku w
następujący sposób /rys. 9, rys. 10, rys. 11/:
- swobodnie ułożyć ścinaną wiązkę przewodów ze
złączem Sz1 do przodu między sterami przy
podwieszonym /lub nie podwieszonym/ pocisku na-jednomiej-
scowej wyrzutni, zgodnie z rys. 9. W pociskach
podwieszanych na dwumiejscowych wyrzutniach
ścinaną wiązkę przewodów ze złączem Sz1 ułożyć
zgodnie z rys. 10, opuszczając złącze Sz1 z lewej
lub z prawej strony pocisku, w zależności od
sposobu wykonania dwumiejscowych wyrzutni;
- podtrzymując wiązkę przewodów w jednym z podanych
położeń nałożyć na wiązkę przewodów z tyłu,
z góry, zabezpieczenie i przesuwając je, do
przodu i w dół, połączyć wewnętrznymi występami z
powierzchniami oporowymi prowadnicy, nie
dopuszczając przy tym do przeskakiwania tylnej powierzchni
zabezpieczenia obudowy za tylną powierzchnię
prowadnicy. Kierunek przemieszczenia
zabezpieczenia wskazuje strzałka na rys. 9. Strzałka "KI"
na zabezpieczeniu powinna być skierowana w
kierunku części głowicowej pocisku. Po założeniu
zabezpieczenia, lekkim przemieszczeniem do tyłu,
wzdłuż osi pocisku, upewnić się, że
zabezpieczenie nie przemieszcza się;

28
- włożyć wiązkę przewodów /bez użycia siły/ pod
końcówkę zabezpieczenia, połączyć jarzmo złąoza
Sz1 z tylną powierzchnią zabezpieczenia /rys. 11/.
Niedopuszczalne jest przesunięoie jarzma złącza
Sz1 do przodu poza tylną powierzchnię
zabezpieczenia /w celu wykluczenia naciągnięcia wiązki
przewodów/. Przymocować wiązkę przewodów do
korpusu pocisku za pomocą paska, przemieszczając go
między wspornikiem złącza a uszczelniaczem.
3. Zdjąć pocisk z samolotu zgodnie ze wskazówkami
dotyczącymi eksploatacji uzbrojenia samolotu.
4. Zdjęty z samolotu pocisk położyć-miejscami
oporowymi na podstawę skrzyni. Założyć pozostałe
zabezpieczenia /na skrzydła, destabilizatory, żyrolotki, styki
zapłonu silnika, nadajnik zejścia/.
5. Przymocować pocisk dociskami i założyć pokrywę
skrzyni.
6. Odnotować w metryce pocisku odbycie lotu.
7. Przed każdym podwieszeniem pod samolotem
pocisków przechowywanych w stanie odkonserwowanym, wykonać
czynności wyszczególnione w punktach 4, 8 - 15
podrozdziału 2.1.
3. ZASADY PRZECHOWYWANIA
1. Pociski eksploatowane należy przechowywać
następująco:
a/ w ogrzewanym, nieogrzewanym magazynie i w
warunkach polowych, zakonserwowane w drewnianej skrzyni
/stan dostawy/;
b/ w ogrzewanym, nieogrzewanym magazynie i w
warunkach polowych, odkonserwowane na łożach skrzyni
drewnianej z nałożonymi zabezpieczeniami, bez pokrowca
i osuszacza.
29
2. Ogrzewane pomieszczenie do przechowywania
pocisków powinno spełniać warunki:
- być wyposażone w sprzęt przeciwpożarowy i
instalację odgromową;
- być czyste, suche, dobrze wentylowane, z
wilgotnością względną powietrza nie większą niż 85%
i temperaturą cd 5 do 30°C. Niedopuszczalne są
gwałtowne zmiany temperatury w pomieszczeniach;
- mieć podłogę, którą łatwo utrzymywać w czystości
za pomocą wilgotnych trocin, szmaty lub
odkurzacza;
- nie może w nich być gryzoni.
3. Nieogrzewane pomieszczenia powinny spełniać te
same warunki co ogrzewane, z wyjątkiem temperatury
powietrza i wilgotności względnej, które mogą wahać
się, i tak: temperatura - w przedziale od minus 40 do
plus 50°C, wilgotność względna - do 95%.
4. Płaszczyzna do przechowywania w warunkach
polowych /na otwartym powietrzu/ powinna mieć wiatę,
pokrowiec /plandekę/ i zapewnić prawidłowe zabezpieczenie
pocisku przed bezpośrednim działaniem .opadów
atmosferycznych, wód gruntowych i promieni słonecznych.
4. OBSŁUGA TECHNICZNA POCISKÓW PODCZAS ICH
PRZECHOWYWANIA
1. Podczas przechowywania zgodnie z punktem 1a
rozdziału 3, po każdych 6 miesiącach przechowywania
sprawdzić stan żelu krzemionkowego-osuszacza zgodnie
z punktami 3-5 rozdziału 4.

30
2. Podczas przechowywania zgodnie z punktem 1b
rozdziału 3 wykonać następujące czynności obsługi tech-
niczej:
- wymienić smar CIATIM-201 na węzłach podwieszenia
po każdych 6 miesiącach przechowywania. Przed
naniesieniem smaru usunąć stary smar szmatą
zwilżoną w benzynie B-70;
Uwaga. Podczas nanoszenia smaru na węzły
podwieszenia niedopuszczalne jest dostawanie się
smaru na styki zapłonu silnika.
- odnowić uszkodzoną powłokę lakierową pooisku
/oprócz silnika/ na płaszczyźnie nie większej
niż 355 zgodnie z punktem 6 niniejszego rozdziału;
- odnowić uszkodzoną powłokę lakierową silnika
zgodnie z punktem 7 niniejszego rozdziału.
3. W celu sprawdzenia stanu żelu krzeraionkowego-osu-
szacza na ściance czołowej skrzyni, otworzyć pokrywę
z napisem "WSKAŹNIK" i przejrzeć ładunek-wskaźnik.
Dopuszczalna jest obecność niewielkiej liczby ziaren
różniących się od innych kolorem, lecz nie
zmieniających ogólnego błękitnego tła koloru.
Uwaga. Wymiana żelu krzeraionkowego-osuszacza jest
niezbędna w tych przypadkach, gdy żel
krzemionkowy-wskaźnik w ładunku ma kolor
różowy lub fioletowo-różowy.
4. W razie potrzeby, żel kr2emionkowy-osuszacz
zmienia się w następującej kolejności:
- otworzyć pokrywę z napisem "METRYCZKA" na
przedniej ściance skrzyni;
- wyjąć z osuszaoza ładunek-wskaźnik;
- wyciągnąć, przez gardziel osuszacza, woreczek
z żelem krzemionkowym;
- wymienić w woreczku żel krzemionkowy;
- włożyć woreczek z żelem krzemionkowym.
Po wymianie żelu krzemionkowego-osuszacza wymienić
żel w ładunku-wskaźniku i włożyć ładunek-wskaźnik dc
osuszacza.
31
Wymiana żelu powinna trwać nie dłużej niż 1 h.
TT w a g a. Wilgotność żelu krzemionkowego przy pakowa-
■ ■ niu nie może być większa niż 2%% co
odpowiada stanowi żelu krzemionkowego suszonego
przez 4 h w temperaturze od 150 do 170°C.
5. Odnotować w formularzu wymianę żelu
krzemionkowego osuszacza, zamknąć i oplombować pokrywę na
ściance przedniej skrzyni.
6. W razie uszkodzenia powłoki lakierowej pocisku,
z wyjątkiem silnika, nie większej niż 3% dopuszczalne
jest odnowienie uszkodzonych miejsc w następujący
sposób:
- oczyścić uszkodzone części powłoki lakierowej
płótnem ściernym nr 1 o ziarnistości 5;
- usunąć produkty czyszozenia czystą szmatką
bawełnianą;
- przetrzeć odnowione miejsca benzyną B-70 i
wysuszyć przez 15-20 min;.
- nanieść pędzlem farbę podkładową AK-070;
- przesuszyć przez 1 h w temperaturze 18°C lub przez
3 h w temperaturze 12 - 17°C;
- oczyśoić płótnem ściernym nr 1 o -ziarnistości 5
powierzchnie pomalowane farbą podkładową;
- nanieść jedną warstwę lakieru AS-599;
- przesuszyć przez 2,5 h w temperaturze 18°C lub
przez 5 h w temperaturze 12 - 17°C;
- nanieść jedną warstwę lakieru AS-82;
- przesuszyć przez 2 h w temperaturze 18° lub przez
4 h w temperaturze 12 - 17°C
7. W razie uszkodzenia powłoki lakierowej silnika
nie większej niż 3&, naprawę wykonać w następujący
sposób:
- przy uszkodzeniu powłoki do farby podkładowej
naprawę wykonuje się w sposób identyczny jak
powierzchni pocisku /oprócz nanoszenia farby
podkładowej AK-070/;

32
- w razie uszkodzenia powłoki do metalu, oczyścić
uszkodzone miejsce płótnem ściernym nr 1 o
ziarnistości 5;
- usunąć produkty czyszczenia szmatą bawełnianą;
- przetrzeć odnowione miejsce benzyną B-70 1
przesuszyć w czasie 15 - 20 min;
- nanieść farbę podkładową EP-076;
- przesuszyć przez 8 h w temperaturze 12 - 27°C
lub przez 6 h w temperaturze 27 C;
- nanieść jedną warstwę lakieru białego EP-140;
- przesuszyć przez 8 h w temperaturze 12 - 27°C
lub przez 6 h w temperaturze wyższej niż 27°C,
a następnie naprawić powierzchnię pocisku,
rozpoczynając od naniesienia warstwy lakieru AS-599.
Uwaga. Lakier EP-140 1 farbę podkładową EP-076
przygotować bezpośrednio przed użyciem.
W celu przygotowania lakieru EP-140
zmieszać 75 części masowych tej emaili z 25
częściami masowymi utwardzacza nr 2. W celu
przygotowania farby podkładowej EP-076
zmieszać 75 części masowych pasty EP-076
z 25 częśoiaml masowymi utwardzacza nr 2.
Przygotowana farba podkładowa 1 emalia
nadaje się do użycia w czasie dwóch dób.
Wszystkie czynności związane z odnowieniem
/naprawą/ uszkodzonych powłok pocisku
wykonywać w temperaturze nie niższej niż 12°C
1 przy wilgotności względnej nie wyższej
niż 75%.
8. Wykaz materiałów wykorzystywanych podczas
eksploatacji pocisku oraz ich zamienników zagranicznych
jest podany w tabel-i załącznika 1 i załącznika 2.
5. RESURS I OKRESY PRZECHOWYWANIA
1. Resurs i okresy przechowywania pocisku są podane
w metryce 1NKO00O-FO.
33
6. TRANSPORTOWANIE
6.1. IWSKAZbjHC* OGÓLNE
Pociski R-60EK przewozi się w skrzyni drewnianej
transportem kolejowym, samochodowym, wodnym i
powietrznym.
Wymiary zewnętrzne skrzyni 2444x500x490.
Masa bruttc 100 kg.
Opakowanie stanowi skrzynia 1 pokrywa. Pocisk jest
zamocowany sztywno w łożach wewnątr-z skrzyni,
przygotowanej do załadunku /rozładunku/ dźwigiem lub ręcznie.
Dopuszczalny jest transport pocisku w opakowaniu
transportem kolejowym bez ograniczenia prędkości na
odległość do 12 000 km, transportem samochodowym po
drogach asfaltowych /betonowych/ z prędkością 60 km/h,
a po drogach gruntowych i pokrytych kamieniem
/tłuczniem/ z prędkością 40 km/h na odległość 1000 km.
Pociski transportem wodnym i powietrznym można
przewozić bez ogranlozenia prędkości i odległości.
Wysokość transportowania transportem powietrznym
nie może przekraczać 16 km.
Po terenie lotniska zezwala się przewozić pociski
w skrzyni, bez mocowania, na pace samochodu z zamkniętą
tylną klapą, przy tym skrzynie należy ustawić w jednej
warstwie i nie przekraczać prędkości 30 km/h.
6.2. ZASADY BEZPIECZEŃSTWA
Podczas ładowania, transportowania i rozładowywania
skrzyń z pociskami R-60MK zwracać uwagę na napisy
ostrzegawcze na skrzyni oraz przestrzegać ogólnych
zasad bezpieczeństwa.

34
Zabrania się wykorzystywania do
przewozu pocisków środków transportowych, którymi były
przewożone materiały chemiczne.
Podczas wykonywania prac załadunkowo-rozładunkowych
przestrzegać następujących ogólnych zasad:
- na płaszczyźnie załadowania /rozładowania/ nie
mogą przebywać obce osoby;
- ładować /rozładowywać/ w oiągu dnia lub przy
wystarczającym oświetleniu sztucznym;
- ładować /rozładowywać/ bez zrywów i uderzeń;
- przy ręcznym ładowaniu /rozładowywaniu/ powinny
pracować nie mniej niż cztery osoby;
- wysokość podnoszenia skrzyni nie powinna
przekraczać 5 m od poziomu ziemi;
-zabrania się wykonywania załadunku
/rozładunku/, jeżeli odpowiedzialny za wykonanie
/kierownik prac/ jest nieobecny.
6.3. PRZEWOŹ TRANSPORTEM KOLEJOWYM, SAMOCHODOWYM
I POWIETRZNYM
Podczas przewozu pocisków w skrzyniach drewnianych
transportem kolejowym skrzynie ładować w następujący
sposób:
- do wagonu dwuosiowego ładuje się 52 skrzynie,
które rozmieszcza się ściśle, jedna obok drugiej
w cztery warstwy i pewnie mocuje;
- do wagonu czteroosiowego ładuje się 104 skrzynie,
ktćre rozmieszcza się ściśle, jedna obok drugiej,
w cztery warstwy i pewnie mocuje.
Ua skrzyni samochodu skrzynie z pociskami ustawia
Eic nie więcej niż w trzy warstwy i pewnie mocuje.
Samochód powinien być wyposażony w sprzęt
przeciwpożarowy oraz w chwytacz iskier na rurze wydechowej.
Skrzynia nie powinna wystawać nad burtę o więcej niż 1/3 jej
35
wysokości ./dopuszczalne jest podwyższenie burty/.
Przewozi się przy zamkniętych burtach /klapach/. Podczas
przewozu transportem powietrznym, w kabinie ładunkowej
śmigłowca lub samolotu, skrzynie powinny być pewnie
zamocowane.

36
Załącznik 1
W kaz Materiałów stosowanch «odczas es« o^t^c i
Nazwa
Plomba metalowa
Żel krzemionkowy osuszacza
Zel krzemionkowy wskaźnika
Drut do zabezpieczenia K-0,5, K0-1,0
Spirytus etylowy
Wata higroskopijna
Tkanina bawełniana
Smar CIATB.--201
Papier ścierny nr 1 o ziarnistości 5
Farba podkładowa AK-070
analia SP-HO
Benzyna B-70
Kmalia AS-599
leakier AS-82
Farba podkładowa EP-076
lędzel
Liczba na
1 pocisk
5 szt.
3 kg
0,05 kg
1 m
0,03 kg
0,025 kg
0,05 kg
0,01 kg
1 szt.
0,05 kg
0,05 kg
0,15 kg
0,05 kg
0,05 kg
0,05 kg
1 szt.
37
a
H
O
0
iM
os
ja
o
P
*
•o
iM
«
•H
U
o
A!
O
«
t»
M
g
&
r-l
O
.ao
co to
ta
•rl
4)
5
O
►
iM
Cd
1-1
O)
4*
Ot
H
<1>
•H
(3
•ti
O
o
CCI
M
1"ł
I
-W
0
3
4*
al
f-s
0
al
M
•H
H
O
0
O,
ca
fń
CO
8
A
o
■9 v*
«>■»-»
A O
*3
"CO
Ol fcn
•H P4OJ
0 M
4»S3 O
oj fc «
g N
Pi ca-O
^g
N « N
r- »■- t—
1 1 1
Pm Pm Ps
0 OJ tf
•h rl ^
+»+»+»
www
at
vł (d (d eO
I-i .* X Jrf
■W rH rH «H
to « « «
3 -rl -H >H
«< * £■ t*
a a
6,8,
t> > «
Q &
P1!^ O ^
t- r~ co r~
^
0
r- US
0 ■* jq
CM O
88 £
00 m
CM
t—
1
CM
O
1—
O
i
Ł
«
a
A
a
&
5
g
„
5
a
i-i
4)
P<
«
•H
Tt
fl
W
O
00
•
**•
0
5
M
»•»
3
O
£
O
00
•
r-
$
1
M
S3
fc>
«<
W
D
m
&
>
■<
Cl
rH
■H
O
.O
O
a
CM
*-
Sh
«3
U
2
Px
a
&
■* co
S g
^
T-
O
■<*•
1
fi
«<
CM
%
A
<
w
0
<
*-
c-
c-
H
iK
■>*•
t-
1
r~
CM
0
CM
i
U SH
i Ć
co 0
4
1
♦•
05
X
fH
«
•rt
te
«<
•—
\o
CM
CM
t—
1
ćri
53
cm e<
co
ft &
0
0
*o
SO
*^
ci
5
(rt
H *<
2 tn
« E>
«<
r~
tri
m in
CM CM
vo 0
a'. ^
«^ X
I
1
I
•
s
♦•
S -9
r-i Ą
t> a
1-1 a
(« K
<r> *t
0 r-
«> \o
tn co
1

39
Załącznik 3
Rysunki

ny i
zewn
ra; 4
L; 9
zej a
iałe^

Rys. Z.3.1. Widok ogólny pocisku
Rys. Z.3.3. Budowa pocisku:
I - termiczna głowioa samonaprowadzająca; 2 - destabilizetor; 3 - część bojowa; 4 - mechanizm zabezpieczająco-wykonawczy;
5 - ster; 6 - napęd sterów; 7 - ścinana wiązka przewodów; 8 - blok automatyki; 9 - blok sterowania; 10 - pilot automatyczny;
II - radiolokacyjny zapalnik zbliżeniowy; 12 - turbogenerator; 13 - nadajnik zejścia; 14 - wytwornica gazów prochowych; 15 -
zapłonnik; 16 - prochowy silnik rakietowy; 17 - ładunek paliwa etałego; 18 - skrzydło; 19 - żyrolotki

43
Rys. Z.3.4. Schemat podziału technologicznego:
1 - przedział nr 1 - termiczna głowica samonaprov/adza-
jąca /TGS/; 2 - przedział nr 2 - część bojowa; 3 -
przedział nr 3 - przedział sterowania ze sterani; 4 -
przedział nr 4 - zapalnik; 5 - przedział nr 5 - silnik;
6 - skrzydło; 7 - opływ tylny
Rys. Z.3.5. Widok zewnętrzny termicznej głowicy
saiEona prowadzającej

44
Eys. Z.3.6, Widok zewnętrzny silnika
Rys. Z.3.7. Widok zewnętrzny części bojowej
Rys. Z.3.8. Skrzydło
I
45
Wuste,pu oporowe io
bezpisczenio.
/
Kierunek ruchu przy zakładaniu
zabezpieczenia
Rys. Z.3.9. Zakładanie zabezpieczenia na ścinaną
wiązkę przewodów podczas podwieszania pocisku ną
. pojedynczą wyrzutnię
Wurtępy oporowe za
bezpieczeni-Q
Kierunek ruchu przy zakładaniu
zabei pieczenia
Rys. Z.3.10. Zakładanie zabezpieczenia na ścinaną
wiązkę przewodów podczas podwieszenia pocisku na
podwójną wyrzutnię

46
Rys. Z.3.11. Końcowe położenie zabezpieczenia
i przymocowanej ścinanej wiązki przewodów:
1 - zabezpieczenie; 2 - jarzmo złącza Sz1; 3 - pasek;
4 - wspornik złącza Sz1; 5 - końcówka zabezpieczenia
Tłumaczenie z oryginału "Samonawodiaszczajasia awia-
cyonnaja rakieta R-60MK. Rukowodstwo po tiecbniczeskoj
ekspłuatacyi. 1NK0000-RE".
47
z
<
N
•H
2
c
S
CD
•o
>•
s
E
>-
N
(0
U
>•
C
CD
c
o
-*
o
•o
Podpisy

wyznaczonych
osób
kier.
kanc.
lub
koniórki
ewid.
Zniszczono
st rony
/karty/
Nr Nr
Włączono
strony
/karty/
Nr Nr
Wyłączono
st rony
/karty/
Nr Nr
Podstawa
zmiany
/nr i
data pisma/
Data
•eh
co
n
lO
in
■<r
ro
CM
tH
•

CD
xl-
CO
c-
VO
m
xj-
r^
c\j
«~
©
J? tt^^Ś.l^ft; -V .....
/■ :
^^A*
mm -mm
^mmmmm:t-smĘmi
V ' ,-i, ■:'
iii
-FaMlit
-«^0*
IS