Text
                    Ewa Lipska
Mana Przychodzińska
Podręcznik wychowania muzycznego dla klasy IV szkoły podstawowej


EWA LIPSKA, MARIA PRZYCHODŹ IŃSKA PODRĘCZNIK WYCHOWANIA MUZYCZNEGO DLA KLASY IV SZKOŁY PODSTAWOWEJ WYDAWNICTWA SZKOLNE I PEDAGOGICZNE
W rozdziale tym znajdziecie różne pieśni i piosenki, które będziecie śpiewać i grać. Są tu pieśni patriotycz- ne, na przykład Hymn Państwowy lub Marsz I Korpusu, są pieśni ludowe, stworzone przez nieznanych artys- 11-- tów, i są także pieśni napisane dla was przez kompo- zytorów. - Niektóre pieśni są przeznaczone dla uświetnienia szkolnych uroczystości, inne opowiadają o porach roku I i przyrodzie, jeszcze inne będą wam uprzyjemniać za- bawy, bo mają dowcipne słowa i wesoły, taneczny rvtm JL y LllJLa Życzymy wam, żeby te pieśni i piosenki dały wam wiele radości, pomogły zrozumieć piękno muzyki, towarzyszyły w każdym dniu pracy w szkole.

ŚPIEWAMY — MUZYKUJEMY Taka sobie melodia, melodyjka' zielona, » * » 1 • • - •' trochę srebrna, czerwona, w podkóweczkach, w podkowach, * * trochę złota, różowa, pawiopióra jak z ognia... Taka sobie muzyczka, taka sobie melodia. (Tadeusz Kubiak)
10 zna — ro Z zie -mi w-to — skiei do , 15 PIEŚNI NA UROCZYSTOŚCI SZKOLNE 1. HYMN PAŃSTWOWY Muzyka: autor nieznany Słowa: J. Wybicki nam o Mam, marsz 14 Sza - blą o i 11 dbie — rze, — my. n ski,
2. Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę, Będziem Polakami, Dał nam przykład Bonaparte, Jak zwyciężać mamy. Marsz, marsz, Dąbrowski...
3. Jak Czarniecki do Poznania Po szwedzkim zaborze Dla Ojczyzny ratowania Wrócim się przez morze. Marsz, marsz, Dąbrowski...

* 2. Czekają Maryś, nas, niedaleki czas, Gdy zmora przepadnie zła, będzie radość, Aż błyśnie zo oku łza. Nie płacz, Alaryś, nie, nie powtórzy się. Ruszaj, Pierwszy Korpus nasz, Salut daj na wschód, na zachód marsz! 3. Będzie Wielka Rzecz, Pospolita Rzecz, Potęga wyrośnie z nas, na pochwalę wsi, Na pochwałę miast. Pieśń tę śpiewali podczas ostatniej wojny polscy żołnierze z dywizji im. Tadeusza Kościuszki, która powstała w Związku Radzieckim. W pieśni tej kościusz- kowcy wyrażali swą tęsknotę za krajem ojczystym, niezłomną wolę wyzwolenia go z rąk okupanta i budowy nowego życia w wolnym kraju. A a spotkanie dniom szklany stanie dom. Ruszaj, Pierwszy Korpus nasz, Po tę Wielką Rzecz na zachód marsz!
3. GDY ŻOŁNIERZE IDĄ DROGĄ Muzyka: E. Pałłasz Słowa: T. Kubiak Tempo marsza Bębenek ^klaskanie,tupanie) 1. Gdy źot-nie — rze /w-gĄ dwa , zic - mia da. - dni im pod 1 13 Ma-sze-riy - cie. ra-zcm z ni - mi bo-rem
f > J 4 I 2. Świecą gwiazdki na otoku, raz, dwa, trzy, pan porucznik idzie z boku, raz, dwa, trzy... Świeci słońce ponad Wisłą, z żołnierzami tutaj przyszło, bęben bije w tłum, bumu, bum, bum, bum, bęben bije w tłum. r, 3. Pan kapelmistrz wznosi rękę, raz, dwa, trzy, czas już skończyć tę piosenkę, raz, dwa, trzy... Cicho, cicho, cichuteńko księżyc odszedł wraz z piosenką, świerszcz żołnierzom gra, tralla, la, la, la, świerszcz żołnierzom gra.
Od której miary taktu zaczyna się ta piosenka? Która ze znanych wam piosenek zaczyna się również od przedtaktu? Na jaką sylabę wypada pierwszy akcent Piosenki tej będziecie się z pewnością uczyć z okazji święta Wojska Polskiego. Śpiewając ją maszerujcie równo jak żołnierze. w piosence? 4. KOŁYSZE SIĘ STATEK Muzyka: T. Kierski Słowa: H. Bechler Umiarkowanie • poi — ską ban — de — rej. ma - ry - nar z dal pty — nie. U

a i»r» Zwróćcie uwagę na znaki: Zastosujcie je przy śpiewie. inne piosenki z refrenem. cie znane wa * coraz piano, głośniej znaczy cicho Na ile taktuje się tę piosenkę? Słowa piosenki, której słowa i r ——__ Zaśpiewajcie z taktowaniem refren piosenki, a na- stępnie wyklaszczcie jego rytm. W których taktach dźwięk trwa przez trzy miary taktowe? Jak nazywa się taka wartość? Piosenka ta zaczyna się od przedtaktu. Przedtak- i układają się w zwrotki. Ta część elodia powtarzają się w drugiej lecz dzielny marynarz nie boi się burzy! Szumi, szumi morski wiatr 5. CZTEREJ PANCERNI I PIES Muzyka: A. Walaciński Słowa: A. Osiecka
10 wro — u wa — zna 13 * X 2. Na niebie obłoki, po wsiach pełno bzu. Gdzież ten świat dałeki pełen dobrych snów' Powrócimy wierni, my czterej pancerni, - * - - Rudy i nasz pies. Powrócimy wierni, my czterej pancerni po wiosenny bez. w pte-cu. 14 no - rej pancerni i pies i dlatego, chociaż nie jest ona łatwa znajdujecie ją w swoim śpiewniku. W których taktach występuje nuta trwająca. przez -w' _ _ cztery miary taktowe, a w których przez trzy? Jak nazywają się takie wartości?
6. POCIĄG POŚPIESZNY ' ' Muzyka: F. Leszczyńska Słowa: B. Lewandowska Żywo jzy - nach jz/ - bko mknie. Da - kąd to,do - kąd , do - kąd ten
2. Pędzi pośpieszny pociąg, z komina puszcza dym. Jedziemy do górników, by podziękować im. ' Turkocze pociąg stuk, stuk, stuk, 3. Pędzi pośpieszny pociąg, po szynach szybko mknie. Dokąd to, dokąd, dokąd ten pociąg wiezie mnie? Turkocze pociąg stuk, stuk, stuk i śpieszy się, by zdążyć mógł, by na Barburkę zdążyć mógł, turkocze stuk, stuk, stuk, stuk, stuk, stuk, stuk. i śpieszy się, by zdążyć mógł aby do szkoły zdążyć mógł, turkocze stuk, stuk, stuk, • • stuk, stuk, stuk, stuk. 15
Nauczcie się klaskać taki rytm: zaczniecie śpiewać, instrumenty za- mentach. Nim grają dwa W zapisie nutowym wyszukajcie następujące pauzy • Zaśpiewajcie ten rytm. Wybieracie instrumenty, które waszym zda- niem najlepiej będą naśladowały stukot kół pociągu, piosenkę klaszcząc jednocześnie Jaki wartościom nut one odpowiadają i jak się 7. PIOSENKA O BIAŁYM GOŁĄBKU Muzyka: M. Kaczurbina Słowa: Z. Przyrowski azurka 1. Na ae-ło — nym drze — wku. w ja -snym bła — sku iwie - czek siadł wśród ga-tą
51 OL dł LUŚrod gOL - 15 — dzl pta - szzk na zce
Gru-cha, gra cha nam we-so 2. Na zielonym drzewku w całym naszym kraju niby białe chmurki gołąbki siadają, niby białe chmurki gołąbki siadają. Hej, trzepocą białe skrzydła gołębich obłoków. A w ich szumie piosnka płynie: pokój, pokój, pokój. A w ich szumie piosnka płynie: pokój, pokój, pokoj. Wyklaszczcie następujący temat rytmiczny i wyszu- kajcie w piosence miejsca, w których on występuje. 3. Niechaj ta piosenka, piosnka ta skrzydlata, dziś połączy z nami wszystkie dzieci świata, dziś połączy z nami wszystkie dzieci świata. Niech popłynie śpiew • dziecięcy wysoko, szeroko. I świat cały niech powtórzy: pokój, pokój, pokój. I świat cały niech powtórzy: pokój, pokój, pokój. Piosenkę tę możecie śpiewać z towarzyszeniem fletu.
8. PIOSENKA PIERWSZOMAJOWA Muzyka: F. Jasionowski Słowa: H. Pietrusiewi.cz Tempo marsza je-dno się słoń- ce ran — kiem za- jdź się przy-stro — ił i gaj.
20 huczą wokół uczą, 2. Maszyny -warczą, traktory na wsi i w mieście wre praca a dzieci w szkołach pilnie się bo one także walczą o pokój. Słoń 16 I Napiszcie trójdźwięk gamy Mi i za- śpiewajcie go. Jak nazywa się dźwięk położony pod pierwszą linią dodaną dolną? a - śmie-chnię — te, we- 18 , i; też wsta -- to ’ 17 wiosen- ny wiatr, we-so- <o mi wiosen- ny wiatr. 3. Tym wszystkim dzieciom na całym świecie serduszka biją, jak bije twoje, i chcą, by pola ich dojrzewały, aby już nigdy nie było wojen. * Na Święto Pracy, Majowe Święto... Melodia tej piosenki składa się z dźwięków gamy Mi. Zaśpiewajcie gamę Mi, przepiszcie ją i pod nutami podpiszcie nazwy solmizacyjne.
9. MAJOWA PIOSENKA Tempo poloneza 1. Pa — ch n lesz, pa chniesz, sli — — tym kra — wYO-ne ja . Sy— piesi kwie — ciem it/po — la dzujo ja — bło — ni , sko — u/n? tam, tam, tam, tam, tra la la Muzyka: J. Klukówski Słowa: H. Bechler ne — czkiem po — Lu , w po — iu dzwo — nisz tam, tam, tam, tam
tra. ta la, tra la la, 19 tam. Sy — piesz kute — 20 sko wro — ne — czkiem w po 2. Ulicami i drogami idziesz, maju, śpiewasz z nami. Wkoło czerwień, wkoło zieleń, Kasztan cień swój chłodny ściele. Wkoło czerwień, wkoło zieleń, Kasztan cień swój chłodny, chłodny ściele. Tra la la... 3. W chorągiewkach wiatr łopocze muska wstążki i warkocze. Niesie w ten Niesie w ten pieśni w różne strony majowy dzień zielony. pieśni w różne strony majowy dzień, w ten dzień Tra la la... zielony. la w po — la dzaao nisz. Piosenka ta utrzymana jest w rytmie uroczystego, starego tańca polskiego poloneza. Na ile liczymy poloneza? W jakim tempie: wolno, szybko _ czy umiarkowanie powinno się śpiewać tę piosenkę?
PORY ROKU OB 10. POLANA Muzyka: L. Kowalowski Słowa: I. Sikirycki Umiarkowanie bro 1. Pod bem 2. Skórką wilgotną jak nozdrza sarny ranek wyczuwa ciepły i parny, ranek wyczuwa ciepły i parny. 3. I zanim słońce pnie drzew ozłoci, rośnie wsłuchany w szepty paproci, rośnie wsłuchany w szepty paproci. 4. W szepty paproci, w rosy spadanie, i w twoje kroki na tej polanie, i w twoje kroki na tej polanie. W ostatnim takcie widzicie znak nazwany fermatą. Oznacza on dowolne przedłużenie dźwięku.
wam. iz wam . 11. SZEDŁ LISTOPAD Zimne wiatry wiejg polem Długa noc. krótki dzień, | Muzyka: F. Leszczyńska 3. Słońce chowa się za chmury, ziemi. me ogrzewa. Pada deszcz, pada deszcz, | a ja sobie śpiewam. I
Zapiszcie w zeszytach gamy Re. W kilku taktach w ] ćwierćnutowa. Wyszukajcie te takty, zachowujemy ciszę.
szy 12. JESIENNY DESZCZ Muzyka: A. Rajce™ Słowa polskie: M. Jareck U miarkowanie Wre- bel sku - lit przy — zbie
27
tę napisał kompozytor bułgarski. Nie jest ona ludową, mimo to jednak ma cechy ludowej bułgarskiej. ednej sylabie. Wyszukajcie te miejsca i powiedz- których sylabach trzeba zaśpiewać dwa dźwięki 3. Deszcz jesienny wsiąknie w rolę zniknie kurz i pył. Rano traktor wyjdzie w pole, będzie ziemię rył. Ogień huczy na kominie, ciepło bije w krąg. A tyT nim ulewa minie, książkę weź do rąk. krople biją w dach. Ik sadzie grusza rosochata cała Na podwórzu wodę pije białych gęsi sznur. Melodia i słowa tej piosenki oddają nastrój jesieni Co to znaczy „nastrój jesieni”? Opowiedzcie własnymi słowami, jaki jest ten nastrój.
13. SANNA Muzyka: A. Markiewicz Umiarkowanie Słowa: B. Kossuth 1 . Zi — ma, zi — ma, V, • /# •/
2. Jaka pyszna sanna, parska raźno koń. Śnieg rozbija kopytami, sanie dzwonią dzwoneczkami. Porównajcie długość trwania dźwięków w taktach 3, w 4, 6 z miarami taktowymi. Wyklaszczcie następujące wartości w takcie na 4 Dzyń, dzyń, dzyń... 3. Zasypane drogi, w śniegu cały świat. Biała droga hen, przed nami, sanki dzwonią dzwoneczkami. Śpiewając piosenkę, akompaniujcie sobie na kołatce i trójkącie według zapisu nutowego.


Są w zapisie też i inne znaki: p — piano — cicho PP — pianissimo — bardzo cicho »lf — mezzoforte — średnio głośno (czyt.: mcdzdzo forte) J — forte — głośno Piosenka będzie piękniejsza, jeśli wszystkie te znaki zastosujecie przy śpiewie. Wykonajcie piosenkę w ten sposób. że jedno dziecko będzie śpiewać słowa „wypowiadane" przez piec, inne dzieci będą śpiewać pozostałe słowa. coraz głośniej coraz ciszej 15. TAŃCZĄCY SAD Szzzedzku metodiu tudtKf a Umiarkowanie u _ kwie-co - ne drzc-wa. tań-czą zna-nti i z pta - ka — nu .
2. Prośmy więc do sadu wiele młodych par, niechaj z nami tańczą, niech witają razem wiosnę! Juh-hej! niech wiele młodych par! Juh-hej! wesoło wita przyjście wiosny! Po nauczeniu się ludowej piosenki szwedzkiej ułóżcie na pięciolinii jej dźwięki od najniższego do najwyż- szego. W otrzymanym szeregu brakuje jednego dźwięku. Jakiego? Dopiszcie go. W ten sposób powstała gama Mi, z której dźwięków składa się melodia tej piosenki. I 16. ZASADZĘ JABŁONKĘ Płynnie, spokojnie Muzyka: I. Hurnik Słowa polskie: M. Jarecka sto — dkie , Ja — bła. — szka sto — dkie u - ro — cizi mi.
sa — dzit je ta. — to, ja — dził je ta — to na zdro-wie wam. 2. Zasadzę gruszeczkę przy białej drodze, przy białej drodze do naszej wsi. A kiedy urośnie, gruszeczki słodkie — gruszeczki słodkie urodzi mi. Jak miło nam będzie, gdy dzieci zbiorę, z nimi do domu wrócę wieczorem. Gruszeczkę dam. Sadziła ją mania, sadziła mama, na zdrowie wam. Na ile będziecie taktować tę piosenkę? Co oznacza luk w takcie 26? Wyklaszczcie taki temat rytmiczny: Ile razy powtarza się on w piosence? W jakiej pio- sence spotkaliście już taki sam temat? Przed taktem 17 i na końcu piosenki są znaki powtó- rzenia. Fragment piosenki zawarty, pomiędzy nimi trzeba zaśpiewać dwa razy. 35
WIANKI Muzyka: W. Lutosławski SI owa: St. S zuchowa
2. A w tym trzecim z dzwonków lila Hanka się nad wodą schyla, O-la-la, o-la-la! Niech jeziora toń powtórzy, że wianeczek nie za duży, O-la-la, o-la-la! O-la-la, o-la-la! 3. Teraz będzie taniec w iciankach, w kółko Kasia, Zosia, Hanka, O-la-la, o-la-la! Bose nóżki fruwające po tych kwiatach, po tej łące, O-la-la, o-la-la! O-la-la, o-la-la! Piosenka Witolda Lutosławskiego, znanego współ- czesnego kompozytora polskiego, utrzymana jest, tak jak i jej słowa, w nastroju i charakterze poezji i muzyki ludowej. Na ile będziecie taktować tę piosenkę? Śpiewając ją klaszczcie na raz w każdym takcie. Które takty powtarzają się?
18. NIEDZIELNY RYBAK Muzyka: M. Starokadomski Słowa polskie: L. Elektor owicz •— < Żywo śajl -tu z — dką czu. — u/a już nad u>o — dą po — śród la, tra la la, tra ia la la , tra la , trn
2. Jezioro wielkie, głębia wód, połowu dobry znak, już- tylko patrzeć — rybak zuch z okoniem wyjmie hak. Tra la la la... 3. Więc śpiewa swą wspaniałą pieśń i radość w niej, i żal. Na pamięć zna ją każda z ryb wśród rozigranych fal Tra la la la... 4. I kiedy zabrzmi pierwszy takt, po rybach znika wszelki ślad. Tra la! Od której miary taktu zaczyna się piosenka? Jak nazwiemy ćwierćnutę, stojącą na początku piosenki? Co to za znaki występują oprócz nut w 21 i 22 takcie? Wyklaszczcie takie rytmy: X 39
PIEŚNI LUDOWE POLSKIE I INNYCH NARODÓW 1S. HEJ, JAN ICKU SERDECKO Podhalańska melodia ludowa — Zyto k — m. — dło mi do wo — dy du so mo
Piosenka jest przykładem folkloru muzycznego Pod- hala. Folklor muzyczny jest to muzyka ludowa w róż- nych przejawach, np. pieśni, tańce. Ulubionym tańcem górali podhalańskich jest zbój- nicki. Górale tańczą go do kilku melodii przy akompa- I
niamencie kapeli góralskiej. Hej, Janicka to jedna z tych melodii. Jest ona wstępem do zbójnickiego. Górale stają przed kapelą i śpiewają tę przyśpiewkę, po czym kapela zaczyna grać, a górale tańczą. Od czasu do czasu zderzają się ciupagami, wykonując bardzo trudne przysiady i kroki taneczne. 41
Ka - za 20. W MUROWANEJ PIWNICY Podhalańska melodia ludów Żywo, energicznie wa — (r 10

7. A WODĄ Podhalańska melodia ludowa 1. 7j* za wo — dą , ja. za — dą, Ja — kze pf — dzam so — bą uuać — 2. Żebyś ty mnie, jak ja ciebie, to by było, jako w niebie. Ale ty mi złego życzysz, )a do ciebie, a ty krzyczysz. Muzyka Podhala jest niezwykle piękna. Ukochał ją nasz wielki kompozytor Karol Szymanów ski. Napisał przedstawienie taneczne, tzw. balet, p*sJ tytuł Harnasie, w którym brzmi między innymi pieśniami Podhala ta właśnie melodia.
22. NUTY MOJE, NUTY du — sz ku sa - me i * r • Melodia ludowa z Orawy 2. Nie po to ja śpiewam, żebyście słyszeli, * .*• ale po to śpiewam, niech się świat weseli, (bis) 3. Komu się nie widzi to moje śpiewanie, niech pójdzie do lasu i za jodłą stanie, /bis) ety piosenki i pod mi stopnie gamy :erv takty nazwami Przepiszcie do zeszytów cztery nutami podpiszcie rzymskimi cy i nazwy dźwięków. Zaśpiewajcie te solmizacyjnymi. Którą część piosenki powinniście zaśpiewać dwa razy? Jaki jest temat rytmiczny tej piosenki?
23. CZY JEŻ TO KONI SIE Podhalańska melodia ludowa Umiarkowanie 2. Szukają po stawie, szukają po lesie. A Jaś do Kasieńki kwiatki piękne niesie. Jaka wartość jest miarą taktową tej piosenki? Na pięciolinii napisane są dwie melodie do tych samych słów. Nuty z kreskami do góry śpiewane będą przez pierwszy głos, nuty z kreskami do dołu przez drugi, niższy głos. A które dźwięki są wspólne dla obu głosów? 46
24. DZIEWECZKO ZE ŚLĄSKA Żywo, płynnie Melodia ludowa ze Śląska * Opolskiego ko — ra. — le na Jaka wartość jest miarą taktową w tej piosence? Przez ile miar taktowych będzie trwała ćwierćnuta, 2. Fartuszek jedwabny w kwiatki wyszywany, głowie chusteczka, głowie chusteczka dobre slóweczka a przez ile ćwierćnuta z kropką? Wyklaszczcie rytm następujących taktów: na na
na in- O jo kołatki Zagrajcie rytm tych taktów w trzech grupach strumentach perkusyjnych jednocześnie: Wykorzystajcie następnie tak opracowany rytm jako akompaniament do piosenki. Którą część piosenki trzeba powtórzyć dwa razy i dlaczego?
Wolno ma - ma 2. Śpij, maleńki, śpij, Słodko sobie śnij! Kiedy wstaniesz jutro rano, buzię będziesz miał rumianą. 3. Śpij, syneczku, śpij, ' — nie znaj, co to łzy. » 4 • w Nim przebudzi cię jutrzenka, niech kołysze wprzód piosenka. Śpij, syneczku, śpij.
Piosenkę tę zaśpiewajcie solmizacją. Na ilu dźwię- kach gamy Do została zbudowana.jej melodia? Któ- rych stopni gamy brakuje? W zapisie nutowym klamry po lewej stronie łączą po dwie pięciolinie. Melodia zapisana na dolnej pię- 26. PRZEZ WODĘ, KONICZKI ciolinii to akompaniament który możecie zagrać na cymbałkach (fletach, melodykach). Możecie też podzielić się na dwie grupy i oba głosy zagrać na instrumentach. Śląska melodia ludowa Tempo chodzonego ku mej noj “ mii — lej — szej na zao-dc. Po —zdrów-cie mi Ją tam, Jak się ma , czy jest ta— ka zdro — wa Ja — ko Ja- . 50
2. Ona jest tam zdrowa tak jak ty, ma fartuszek złotem wyszyty. Któż jej ten fartuszek wyszywał, gdym ja długo w domu nie bywał? Jest to melodia ludowego tańca polskiego, który w dawnych czasach nazywał się chodzony, ponieważ tańczono go poważnym, dostojnym krokiem, bez pod- skoków. Z chodzonego w późniejszych czasach powstał taniec zwany polonezem. W takcie 1 i 2 wyszukajcie fragment gamy Do. Jakich stopni gamy brakuje? Zapiszcie w zeszytach tę gamę w takcie j* ćwierćnutami i prześpiewajcie ją tak- tując. W którym takcie melodia składa się z dźwięków trójdźwięku? Zaśpiewajcie ten trójdźwięk.
27. OPOLSKA MELODIA LUDOWA
28. HEJ, OD KRAKOWA JADĘ Melodia ludowa z Krakowskiego Tempo krakowiaka tu? o — bce. stro 10 mi nie chcie - li 12. 18 Ma — 15 ho ny > la - bi o 16 bo mi me 17 -ft— Fi m da - le ho- sa - dy — na, 2. Oj, szerokim gościńcem, oj, jedzie wóz za wozem, Jak mi cię nie dadzą, hosadyna popłynę sobie morzem. iu - bio — nej. Piosenka ta, jak większość pieśni z okolic Krakowa, jest krakowiakiem. Powtarza się w niej rytm, który występuje w każdym krakowiaku, wyklaszczcie go i za- (bis ) pamiętajcie. g
29. CEBULKA Rzeszowski taniec ludowy
2. Bum, cyk, bum, cyk, bum, cyk, cyk, bum, cyk, cyk. < ’ | S | ~~ - ' - - - Bębenek z cielęcia. Nie miałem i nie mam u dziewczynek wzięcia. Nie miałem i nie mam B u dziewczynek wzięcia. Tatulu, matulu... Piosenka ta ma cechy oberka: żywe tempo, cztero- taktowy wstęp o charakterystycznym rytmie. W oko- licach Rzeszowa piosenka ta śpiewana jest przed roz- poczęciem tańca zwanego cebulką i tańczonego ina- czej, niż typowy oberek.
1- I J 1 - ii & sko — chodź — Fid cno — masz bandoska Melodia ludowa z Mazowsza Oprać.: T. Sygietyński •111 1 iii Wolno

2. .\ogi bolą chodzić, ręce bolą robić, zachodźże, słoneczko, skoro masz zachodzić, (bis 3. Żebyś ty, słoneczko, na zarobku było, tobyś ty, słoneczko, prędzej zachodziło, (bis) 4. Aleś ty, słoneczko, na zarobku nie jest, chodzisz sobie górą jak siwy gołąbek, (bis) 5. Bo siwy gołąbek nie narobi szkody, na ziemię przyleci, napije się wody, (bis) Jest to pieśń z XIX wieku śpiewana przez chłopów którzy z ubogich okolic wędrowali do zamożniejszych i tam wynajmowali się do pracy na roli. Zwani byii bandosami. Pracować musieli od wschodu słońca do zachodu. W pieśni tej zanoszą oni prośby do słońca aby szybciej zachodziło, gdyż dopiero po zachodzie kończyła się ich ciężka praca. W zapisie nutowym znajdziecie melodię dla fletu, który może towarzyszyć tej pieśni. 6. Za las, słonko, za las, nie wyglądaj na nas, . wrócisz do nas jutro, jak będzie raniutko. (bis) 31. GAIK Melodia ludowa z Mazowsza Umiarkowanie
co nam ziółka wy mroziła. Ałe my się się tak starały, zdrowia, szczęścia winszujemy. Do was dzisiaj wstępujemy, żeśmy ziółek nazbierały. zdrowia, szczęścia winszujemy. Z piosenką tą wiąże się bardzo stary polski zwyczaj ludowy. Taki zwyczaj nazywa się obrzędem. Na wiosnę pięknie ubrane dziewczęta obchodziły chaty wiejskie z przystrojonym „gaikiem”, który miał oznaczać drzew- ko urodzaju. Dziewczęta składały wszystkim życzenia zdrowia i bogatych plonów. „Gaik” to długa gałąź sośniny, na której czubku umocowany był wieniec, bukiet z kwiatów i ziół. Z bukietu zwisały kolorowe wstążki. Jedna z dziewcząt stała pośrodku i trzymała „gaik”, pozostałe dziewczęta, trzymając wstążki, tań- czyły dookoła niej. 59
Kurpiowska melodia ludowa skim łe — dzie,

2. Nie pijcie z niego wody, bo ona zmącona. Pomąciła ct ją, pomąciła ci ją dziewczyna niedobra. ( bis ) 3. Marna to jest dziewczyna, co się wystroiła. Choć liczka sposobne, choć oczka nadobne, wodę nam zmąciła. ( bis) 4. Choć ta woda zmącona, ale się ustoi. Kadzidło, duża wieś w Puszczy Kurpiowskiej na Mazowszu, słynie z bogatej i pięknej sztuki ludowej. Różnorodność nastrojów pieśni kurpiowskich zachwy- cała wielu polskich muzyków. Pod ich urokiem był wielki polski kompozytor, Karol Szymanowski, który wiele z tych pieśni opracował na chór lub głos solowy z towarzyszeniem fortepianu. W piosence tej występuje wartość półnuty z kropką. Przez ile miar taktowych będzie ona trwała? W niektórych taktach ostatni dźwięk śpiewać należy krótko, ponieważ zamiast ćwierćnuty znajduje się w nich ósemka i pauza ósemkowa. Każda z nas prześliczna, każda z nas prześliczna, | Dźwięki, nad którymi jest taki znak2>-, śpiewajcie, choć się nie ustroi. f akcentując.

( bis) Zaśpiewajcie tę gamę z taktowaniem na kiej gamy składa się melodia tej pio- ie się o tym, gdy ułożycie dźwięki 5. „Oddał ci mnie ten nasz pan, oddal ci mnie gminny wójt, przemocą mnie wzięli, w żelaza mme spięli, jeszcze wartę przydał?* - • bis) 4. Matka w okienku stała, oj, stała i płakała. „ Witajźe, synu, co to za przyczyna, kto do wojska cię oddal?” (bis) ie Jasieńko 9 na koniku, da* czy wy mnie nie znacie, na konin wronym i przed waszym domem (bis) Pieśń ludowa z Radomskiego opowiada o smutnym łat wziętego do wojska i oddzielonego od rodziny. W taki bowiem sposób w XIX wieku brano żołnierzy do wojska piosenki od najwyższego do najniższego. Jakiego dżwię- Które takty powtarzają się? Zaśpiewajcie całą pio- senkę nazwami sołmizacyjnymi.
34. OD PAWŁOWIC T amburyno / tremolo/ Bębenek / palcami/
i W * i l:| 'll!1! rC. rŁ-T •*< Tamburyno /tremolo/
Jest to melodia do tańca wykonywana przez kapele „Od Pawłowic” oznacza, że ten „powiślak” grywany ludowe na zabawach, weselach i innych uroczystościach jest przez muzykantów ludowych wsi Pawłowice, na Powiślu (tak nazywa się okolice położone nad śród- Melodia następna jest także „powiślakiem”. kowym biegiem Wisły). Melodie takie nazywają się tu „powiślaki” i odznaczają się różnorodnością melo- dyczną i rytmiczną. 35. JĘDRZEJOWSKI Melodia ludowa z Powiśla Dość szybko Tamburyno 3 J |------t-J J i___L |-J___1- J- Jt______|_________i__i
wolno ro — szy kto - ra. kto — ra Melodia ludowa z Kujaw rze —pki w rzę- dzie pką
Rze _ pka. , rze — pkcc , rze — pka , rze -pka, rzz-pka , rzz-pka.. 2. Oj, wyrwę ja, wyrwę sam wszystkie cztery rzepki. Ciągnę, ciągnę ile sił, pogubiłem trepki. Siedzi mała, siedzi duża, co wyrosła niby róża, siedzi cienka i pękata, jak nasza Agata. 3. Boczkiem, boczkiem wszyscy wraz rzepy wyciągniemy. Ciągnij, Józek, jeszcze raz, razem ją wyrwiemy. Jest i mała, jest i duża, co wyrosła niby róża. Jest i cienka, i pękata, jak nasza Agata.
Melodia tej piosenki składa się z dwóch części. Pierwszą część powinno się śpiewać wolniej, drugą szybciej. Powiedzcie, która część piosenki (pierwsza czy druga) jest weselsza i dlaczego? Ułóżcie sami zabawę do tej piosenki. Zachęcamy was do przeczytania wiersza Juliana Tu- wima pod tytułem Rzepka, który jest w treści podobny do tekstu piosenki. 37. LUBELSKI WALCZYK Melodia ludowa Wolno 70
;rany i tańczony Rosyjska melodia ludowa 38. ŻURAW Wesoło pięciolinii zapisany jest drugi głos. Melodię walczyka możecie grać dwugłosowe na instrumentach, możecie też śpiewać ją na zgłosce „la”. Lubelski walczyk jest śpiewany, przez zespoły w Lubelskiem. Melodia płynie spokojnie i niezbyt szybko. W nutach pod melodią na drugiej
ty lu — U , aj, Lu — Li, co 2. Koza mąkę miele, kozioł podsypuje, a maleńki koziołeczek worki zawiązuje. Aj luli, aj luli, worki zawiązuje, (bis) s t 3. A baranki krętorogie na fujarkach grają, na fujarkach grają, oczkom mrugają. Aj luli, aj luli,, oczkami mrugają, (bis) Jakie wartości rytmiczne występują w tej piosence? Po ile dźwięków wypada na jeden ruch taktowania w taktach 1, 2, 3, 4? się w rnby — mc dcic je , pu je 4. Cztery sroczki-białoboczki w tany się puściły, wrony siedzą nastroszone, bo się obraziły. Aj luli, aj luli, bo się obraziły, (bis) 5. Sowa głową kręci, oczy wypatruje, oczy wypatruje, nogą przytupuje. Aj luli, aj luli, nogą przytupuje, (bis) Wyklaszczcie rytm taktu 2. Odszukajcie takty, w rych się ten rytm powtarza. 72 t
39. ODLOT DZIKICH GĘSI Czeska melodia ludowa Tempo umiarkowane, płynnie
zhpm/ u//zy — stkie do nas przy — U — cą . 2. Dzikie gęsi odleciały już, bure piórka swe zgubiły, ale wrócą zza dalekich mórz, gdy pawi ej e wiosną wiatr miły. Gdy stopnieje śnieg wiosną... Jeśli dwa dźwięki wypadają na jeden ruch taktowa- nia, to takie wartości rytmiczne nazywamy ósemkami. Wyklaszczcie rytm dwóch ostatnich taktów. 74 Zaśpiewajcie ostatnie dwa takty piosenki. Ile dżwię ków wypada przv taktowaniu na jeden ruch ręki w takcie 15, a ile w takcie 16?
Szybko i wesoło mu. ?iej 40. RÓŻA Węgierska melodia ludowa Słowa polskie: R. Pisarski — kna w iwie — żcj wo nu — rzę , 6 mi staw ptej mnie , bo w do — mu .
2. Dam a wazon kryształowy, wstążką cif ozdobię, w motm domu jak królowa będziesz mieszkać sobie. Ach! Ghcę w ogrodzie być, na swobodzie wolę żyć w całej mej ozdobie! Piosenka Róża jest przykładem ludowej muzyki węgierskiej. Wiele ludowych pieśni węgierskich odzna cza się werwą i wesołym nastrojem. Rytm ich je» często skomplikowany, niepodobny do rytmu naszych pieśni. W Róży nie spotkacie takich trudności rytmicz- nych, natomiast zapoznacie się z charakterystyczny melodią węgierską, inną niż melodie większości zna- nych wam piosenek. 41. WĘGIERSKA MELODIA LUDOWA
Melodia ta jest śpiewana i grana do szybkiego weso- łego tańca. Składa się ona z dwóch części. Znak po- wtórzenia po czwartym takcie nakazuje dwukrotnie wykonać część pierwszą. Zauważcie w części drugiej powtarzające się fragmenty melodii. Po nauczeniu się piosenki kilkoro z was może do 'śpiewu towarzyszyć na instrumentach, np. fletach, cymbałkach, melodykach. Melodię śpiewać możecie na sylabach: „la, lo, lu, le, Ii”. 77
♦ 4 ny cno - aźcie z na 42. LAS WITA DZIECI Rumuńska piosenka ludowa Słowa polskie: K. Parnowska Dość szybko Trojką rvno po
79
2. Słońce prószy blaskiem złotym
- wa — nam uh — ta dutci las. Co wyrażają takie znaki? Zaśpiewajcie piosenkę z ich uwzględnieniem.
43. BUŁGARSKA MELODIA LUDOWA
Ta bułgarska melodia ludowa składa się z dwu fragmentów zaznaczonych lukami. Zauważcie, że po- czątkowe dwa takty w obu fragmentach są takie same. Śpiewając melodię i patrząc w nuty sprawdźcie, czy te same dwa takty nie występują jeszcze po raz trzeci. Po nauczeniu się melodii śpiewajcie ją na różnych • __ - ' — zgłoskach, np. „la, lo, lu, li”. Obok melodii podany jest zapis dla akompaniują- cych instrumentów, np. cymbałków i trójkąta.
44. PŁYNIE ŁODZ MOJA Angielska melodia ludowa Wesoło, nie za prędko — nie In wie śmie się to dc^, iv czas . _ ' I mo KO śmiech brze — epm wie — dzie nym yyio — rzem n/4 -a.ac, wiair O Cl a/me jaz 9 Refren ą-to — wę bo ną 16 » LVO
m&r&z nad głową wiatr kłębił chmury mi o wiosną skórę. HeL bo wesoły uśmiech Ml jje ze sobą i odpowiedzcie, jakie są między nimi podo- a jakie różnice.
45. GRECKA MELODIA LUDOWA Umiarkowanie r* ” - "•! <••»«* ► S 3 • i ~ • * f Tę grecką melodię ludową śpiewają tancerze tańcząc Melodię możecie zagrać na instrumencie., 21 jedtiG- w kole spokojnie, me za szybko. tańcu wiele razy cześnie śpiewać na zgłoskach, np. lo T rmożeciie powtarzają te same trudne kroki i figury. też gwizdać lub śpiewać mormorando.
u . 10 46. SZWEDZKA PIEŚŃ DZIECIĘCA Dość szybko, z życiem
i ;rając i śpię I * 1. Razem z tobą, bracie, żeglujemy morzem. Opuszczamy wielki port, śniegi, zimę, wiatry, ląd, wędrujemy mile, hen, tam, gdzie słońce, długi dzień Przybywamy wreszcie tu, nowa, piękna ziemio! 2. Razem z tobą, bracie, żeglujemy dalej. Cale noce, cale dnie woda nas kolysze. Inne miasta, inne wsie widać już na lądzie, oglądamy piękny kraj, jak to dobrze razem nam Jest to szwedzka pieśń o morskich podróżach dwóch młodych przyjaciół. Dzieci szwedzkie wając, same wymyślają słowa opisujące różne przy- gody małych podróżników. Spróbujcie i wy tak się zabawić. Pod nutami nie podpisano słów, spróbujcie ułożyć - słowa własnego pomysłu.
47. ZXÓ«F MNIE ZAPROWADŹ DO WIRGINII Pieśń Murzynów amerykańskich Sdz niej me ser — ce mu — rzyń-skie ści - ska ból , Tam pra-co — wa- łem w po- spie — citu dla pa — na , u> zbo — ża za — pa — chach. mi - ja - ty cię - żkic dni .
ma ko — cham tak szcze-rze Nieco żywiej mnie za - ba — u/eł — na raJl.
Jak wiecie, Ameryka była zamieszkała przez czerwo- noskórych Indian. Były to plemiona ludzi wolnych, których główne i ulubione zajęcie stanowiło polowanie. Kiedy do Ameryki Północnej przybywać zaczęli ludzie biali z Europy (tzw. koloniści), chcieli ten kraj zamienić na kraj rolniczy, a Indian zmusić do pracy na roli jako niewolników. Ale Indianie nie chcieli pójść w niewolę i walczyli z białymi. tedy koloniści postanowili sprowadzić Murzynów z Afryki. Wyruszały całe wyprawy, aby chwytać Mu- rzynów, przywozić do Ameryki i tu sprzedawać jako niewolników białym kolonistom. Ciężka była doi Murzynów: pracowali od świtu do nocy przy uprawie zboża lub bawełny. Jeden pan mógł sprzedać swoich niewolników drugiemu panu. Murzyni są bardzo muzykalni i lubią śpiewać Układali smutne pieśni, w których żalili się na swój los. W pieśni Znów mnie zaprowadź do Wirginii brzmi tęsknota za krajem (Wirginia to jeden ze stanów Ame- ryki Północnej), w którym się autor tej pieśni urodził i który musiał opuścić. Tam też ciężko pracował, ale pokochał ten piękny i żyzny kraj jakby własną ojczyznę. 48. ESKIMOSKA PIEŚŃ LUDOWA
I Ta prosta krótka piosenka eskimoska, jest jakby 1 kołysanką. Według pięknego ludowego zwyczaju Eski- mosów, mieszkańców dalekiej Północy, krainy wiecz- nych śniegów, tę piosenkę śpiewa się podczas nocy polarnej o najmłodszej w rodzinie córeczce. Słowa piosenki opowiadają: „Oto nasza najmłodsza córeczka, ona jest tak maleńka, że jeszcze niczego nie rozumie, ale jest tak urocza, że musimy o niej śpiewać . - Pierwsze 6 taktów to wstęp, ostatnie 7 to zakończenie przeznaczone dla instrumentów, np. fletów, cymbał- ków. Właściwa melodia eskimoskiej kołysanki to środ- kowe takty od 7 do 12, dwukrotnie powtórzone. Tę środkową część można wykonać na instrumentach, - . • 9 można też śpiewać ją na zgłosce „la” lub mormo- rando. i “C 91
PIOSENKI RÓŻNE 49. PRZĄŚNICZKA Muzyka: Si. Moniuszko Słowa: J. Czeczot' j azą nioł dzie — we tiki bne ni — te czki so — bie , przę k. 10 piej , z-mię — ta no , wić się. to — bie , wić! 15 P , k 16 czy — Ja dia— źsza mc
< l w Prysła wątła mc... Wstydem dziewczę płonie, wstydź się, dziewczę, wstydź! 4. Inny się młodzieniec podsuwa z ubocza i innemu rada dziewczyna ochocza. 2. Poszedł do Królewca młodzieniec z widną, łzami się zalewał, .żegnając z dziewczyną. Kręć się, kręć, wrzeciono... 3. Gładko idzie przędza wesołej dziewczynie, pamiętała trzy dni o wiernym chłopczynie. Kręć się, kręć, wrzeciono... W tej pieśni jest mowa o tym, jak dawniej dziew- częta wiejskie w długie zimowe wieczory przędły nici na kołowrotku. Zręczna i uważna prząśniczka przędła nić długą, niedbałej i roztrzepanej nitka się często zrywała. Zerwanie się nitki to był wielki wstyd dla niezręcznej dziewczyny. W drugiej zwrotce śpiewamy o miłym dla tej dziew- czyny chłopcu, który „poszedł do Królewca z wiciną”. poszedł” to przewozu towarów (głównie zboża), a • _ * ** »" a. • — wcale nie znaczy, że udał się pieszo do odległego miasta. V „Poszedł” zamiast „popłynął” mówią o każdym statku flisacy i marynarze. • Pieśń tę skomponował nasz wielki kompozytor Sta- nisław Moniuszko, żyjący ponad sto lat temu, do słów współczesnego poety, Jana Czeczota. Moniuszko jest twórcą ponad trzystu pięknych pieśni oraz oper Halka, • • W W • «> -w
Tempo krakowiaka _________ > 2 Ej, LUi — sio, ej, LU i • t 94

2. La, la, la, la, la, la, la, la... A zaś sp<xi Krakowa śpieszy do Warszawy, bo jej pilno ujrzeć miasto pełne sławy. Gdy Warszawę minie, pod Toruń pomyka. „Witaj rm, kolebko sławy Kopernika!” 3. La, la, la, la, la, la, la, la, la... I gdy tak błękitną wstęgą już opasze wszystkie nasze pola, wszystkie ziemie nasze, gdy tak z końca w koniec Polskę już opłynie, skoczy do Bałtyku, przepadnie w głębinie. 4. La, la, la, la, la, la, la, la... Ej, ta Wisła, Wisła, srebrnomodra wstęga, od końca do końca ziemi polskiej sięga. Na ile taktujemy- tę piosenkę? * W rytmie jakiego tańca polskiego jest napisana ta piosenka? Jakie są cechy charakterystyczne tego tańca? Gdy prześpiewacie piosenkę do taktu 20, znak po- wtórzenia nakazuje powtórzyć ją, ale tylko do taktu 12.
Tempo krakowiaka I Tambu- re nua-sto € 3 I 51. KRAKOWIACZEK Muzyka: I. Pfeiffer Słowa: 7. Gródecka rvno Kra-ków z pig — knych stro-jów B ęb en ek 10 ku T amburyno Kwie-ci 3pó — dni chu
2. Wawel świeci w słońcu dumnie i wspaniale, dawni leżą tu królowie w potędze i chwale. Hen, w niebo Mariacka wznosi się wieżyca, piękny ołtarz Wita Stwosza dziwi i zachwyca. 3. Gdy z wieży Mariackiej hejnał brzmi daleko, czemu serce mocniej bije, czemu oczy pieką? Krakowie, Krakowie, Stoisz od stuleci! Hej, kochają twoje mury wszystkie polskie dzieci. Na stronie 53 znajdziecie piosenkę Hej, od Krakowa jadę Jest ona ludowym krakowiakiem. Piosenka Krako- wiaczek też jest krakowiakiem, ale napisanym przez kompozytorkę Irenę Pfeiffer. Piosenką ludową nazywamy piosenkę ułożoną dawno przez ludowego pieśniarza albo muzyka, którego zwiska nie znamy. Zaśpiewajcie gamę Re i trójdżwięk: 98
52. NASZ KONIK Muzyka: H. Swolkień Słowa: J. Korczakowska Dość żywo 99
LU i LU i śt<x, ka — ry, wio ! 2. Trąbi auto z daleka. Koń na rozkaz nie czeka, skręca w prawo. Ma głowę! Zna przepisy drogowe, drogowe. Skręca w prawo! Oj, to to! Wista kary! Dalej, wio! Wista kary, wio! 3. Mądry konik ostrożny, wszędzie jeździć nim można. Nie wie, co to kaprysy, zna drogowe przepisy. Kiedy jechać, jak i co! •t • • Wista kary! Dalej, wio! Wista kary, wio! 4. Szybko droga nam mija, słońce wyżej się wzbija. Parska konik wesoły, niedaleko do szkoły, do szkoły. Pieszo długo by się szło... Wista, kary! Dalej, wto! Wista kary, wio! W piosence tej w kilku taktach jest taki rytm: Wykonajcie klaskaniem lub na instrumentach nastę- pujące ćwiczenie: Wyszukajcie te takty. 100
53. IDĄ ŚCIEŻKĄ GĄSKI Muzyka: T. Dobrzański Słowa: M. Czerkawska Tempo kujawiaka
102 14 H** A » i Wi» > ' ski z pa, - szna — rem ka ta. — pki 2. Kąpać będą skrzydła i szyje, i szyje. Dzióbek także każda umyje, umyje. Siądzie w ciepłym słonku na brzegu, na brzegu, na brzegu, z piórkami bielszymi od śniegu, od śniegu.
t Piosenka ta napisana jest w rytmie polskiego tańca — kujawiaka. Na ile będziemy ją taktować? Wyklaszczcie rytm czterech ostatnich taktów pio senki: Porównajcie wartości w poszczególnych taktach z ru- chami taktowania.
54. NA FUJARKACH Tempo marsza, wesoło Muzyka: J. Ołów Słowa: A. Rymkiewicz sie — dem to — nów. dzie pal - ców mam. Pal — ców mi wy — 9 . 10 wam. mia — -to pal — ce 14 . 15 , gwi — zda — -to , to tak . 104
I i 30 I t 2. Gdy żołnierzy szła kompania przez zieloną wieś, gwizdał Jaś i Stasio, gwizdał także Cześ. Na gałązce, na zielonej, gdyby był żołnierzem to by gwizdał tak. Wyszukajcie w zapisie nutowym tej piosenki dźwięki " - —1 , - r \ ’ położone .powyżej górnego do. Zapiszcie je w zeszycie 3. Antek śpiew usłyszał z dala wyszedł więc przed dom. r Śpiew od szosy leci i fujarek ton. Antek patrząc poweselał, kiedy czwórki szły, i dołączył do nas, . . , . 7’7 gwrzdząc tak jak my. i podpiszcie ich nazwy. Piosenka ta umili wam cieczki, jest bowiem napisana w rytmie marsza.
J * I > • iJnY u I r ka czer w zna wo ny 106 INDIAŃSKIM KROKIEM Muzyka: E. Pałłasz Słowa: M. Terłikowska i I* • ’ 10 Żartobliwie me gnał I'”/' TU. ( gwizd
tvo — ( gwizd----------------------.. 2. Piosenka ta, kochani, za nami będzie iść. Bądź czujny jak Indianin i bystry bądź jak ryś. Bądź czujny jak Indianin i bystry bądź jak ryś. ( gwizd ) 3. Ostrożnie stawiaj kroki, wytężaj słuch i wzrok, I zawsze patrz na boki, nim zrobisz pierwszy krok. I zawsze patrz na boki, (gwizd) nim zrobisz pierwszy krok. Ilekroć będziecie przechodzić przez jezdnię lub szosę, zaśpiewajcie tę piosenkę, a na pewno przypomni ona wam, że należy przestrzegać przepisów ruchu drogowego.
ra ftz Siuiat mc wo — Muzyka: W. Keller * w Słowa polskie: M. Jarecka na nas " cze 56. JEDZMY W ŚWIAT Dość żywo Więc mi dźniy 108 skocz na
(bis) 2. Hej, do Moskwy raz, dwa I do Paryża na kilka dni! Warszawa, Londyn, Wiedeń! Budapeszt, Sofia, Rzym. W Belgradzie dzionek jeden, a wreszcie piękny Krym! Jedżmy śmiało... 3. Hej, z Europy dalej w cwał! Będzie prosto koń nasz ir Australię poznasz też I obie Ameryki, I wszystko to, co chcesz! Jedzmy śmiało... po — znasz 4. Hej, kolego, proszę stój! i zawróć konia, bracie mój! Choć pięknie jest na świecie i takie cuda są, to nasze miejsce przecież tam, gdzie rodzinny dom! Jedzmy śmiało, kolego, bo daleko, —- • ojczysty czeka kraj, patataj, patataj, patataj!
tram — u/a/ cy czy w tram-wa — ja- 110 — stan —ku ka — żdy sta 20 57. TRAMWAJEM PO WARSZAWIE Muzyka: F. Rybicki Słowa: H. Pietnsisau! w War umc ta k pę ~ dzą 10 tram — u/a
sza — my przez war — sza — wskich u — Lic sto, Pro— szę wsio, — dać , już ru — sza — my przez war — sza — wskich u — lic
J t-l 46 47 dzyń 2. Tramwaj jedzie, my ciekawie przyglądamy się Warszawie. Domy, mosty, stadion duży / • . ... oglądamy w tej podróży. Hejże, panie konduktorze łlr M IW
l Zaśpiewajcie gamę Do półnutami w takcie J Przepiszcie ją do zeszytu i podpiszcie pod nutami nu- merację stopni. Jak się nazywa ta melodia? Zaśpiewajcie ją. Po nauczeniu piosenki zaśpiewajcie ją w kanonie a następnie a ćwierćnutami).
1. w i a - ki tak , tik , 11 Muzyka: N. N. Słowa: W. Kulikowski 4 5.9. ZEGARY Umiarkowanie kie — szon — ko - wy tik, tak , tik, tak ,tik, tak,tik, tak. tik, tak,tik, tak,tak . 9 Odczytajcie nazwy solmizacyjne nut, następnie me- lodię piosenki z nut. Zaśpiewajcie gamę Do w takcie J półnutami, ćwierć- nutami, ósemkami. Zapiszcie dźwięki tej piosenki od najniższego do naj- wyższego. Jaką melodię otrzymamy? Zaśpiewajcie ją. 114 tik , tik , tak, 12. ze- — pa - rek • % . 1 e Po nauczeniu się melodii piosenki zaśpiewajcie ją wyklaskując równocześnie jej rytm. W ten sposób za- śpiewajcie ją też w kanonie.
60. JAGUSIA NA HUŚTAWCE Muzyka: T. Kierski Słowa: K. Chodorowska Dość żywo zic ___ mif po — pa - trzeć z aa - te — ka , z wy - so - ka 115
na > ry Rozhuśtam się mocno, wysoko, wysoko. 2? ’ - o 30 dpo na mi? — kkich kach dszu. —— ko — ncec 2'. Śmieją się ze mnie i dokuczają: skrzydeł, Jagusiu, ci brak! A ja mam skrzydła — popatrzcie sami — Zaśpiewajcie kilka razy na zgłosce „la” następujące 18 21 i 22, 25 i 26. Obliczcie, o ile I jestem, już jestem na białych obłokach. I wyżej, i wyżej pomiędzy gwiazdami.. Jak mi nie wierzycie, spróbujcie sami! Przeczytajcie nazwami solmizacyjnymi ostatnie czte- takty piosenki.
61. MALARSKI FACH Tempo marsza r CO I 1 » t » * zie na me i ren ! bie — sko kto chce! Jak kto >1 Słowa: A. Kor ta - mo ma - la dro - aą po — ma to — no wo a( — bo złe — zką 10 ' scla — Yty T w kwca- ty' w a — stro - naa — tow pal IM ko. — wio.— twarz w u bit — dzie kieł dziorn psa imię - chy smu — tnym la
2. Idą dwaj malarze drogą, komu piegów brak, dorobią. Żeby zebry było nie brak, konia w paski i już zebra. Co kto chce! Co kto chce! W chmurny dzień na niebie słońce, w pustym polu dwa zające, gdy kto kwiatów chce — kaczeńce, gdy kto blady jest — rumieńce. Czy to źle? Czy to źle? Malarski fach, najlepszy fach... Nie wszystkie piosenki taktuje się przez cały czas jednakowo. Przypatrzcie się zapisowi nutowemu pio- senki o malarzach. na ile drugą? Na ile taktuje się pierwszą część,
62. KWIATKI KUPUJCIE Muzyka: T. Kierski Słowa: A. Korta Tempo umiarkowane 119
17 _ Refren nie 120 ko — tków ko tków! Do siwle. - tków'. tków! Pro SZ( 2. Kwiatki kupujcie na mym straganie, całkiem świeżutkie, rano zerwane. - * “ ** * • Jeszcze od rosy błyszczała łąka. Pełno jest w dzwonkach śpiewu skowronka. Do dzwonków! Do dzwonków! Do śpiewu skowronka! rosy! rosy kogo łąka? Do Dla ^Ł.f 3 T • Kwiaty kupujcie na mym straganie, kwiatkiem piosenkę każdy dostanie. * Co komu podać? Konwalii pęczek? Bzu słowiczego całe naręcze? Do kwiatków! Do kwiatków! Do ptasich piosenek! Do kotków! Do kotków! Proszę panienek! UH-1.
W kilku miejscach w tej piosence ukryty j?st trój dźwięk gamy Do. Odnajdźcie go. Jak się nazywa i co oznacza taki znak? | Wyklaszczcie następujące rytmy: Zaśpiewajcie gamę Do w górę i w dół w podanym rytmie: J J |J J II Zaśpiewajcie piosenkę solmizacją. 121
63. O JEŻU Żywo i Muzyka: W. Iwannikow Słowa polskie: R. Stiller f > 4 Hi f. - mek da taś na 10 cos nie sam mi swo 122 * m ic poa ma su>oj •i wzdłuz 11
naj — pieru^ & dla.dzie — uar - ni śnća,- IV sa.d. 2. Na suchutkim piasku ścieżek piękne jabłka leżą w krąg. Stanął nad jabłkami jeżyk, zmartwił się, że nie ma rąk. Ma co prawda cztery nóżki, ale gdyby wpadł na myśl, żeby zebrać jabłka z dróżki, to by nie miał na czym iść. nut Na ile będziecie taktować tę piosenkę? Z ilu składa się przedtakt? Zaśpiewajcie gamę Do ósemkami z taktowaniem. 3. A rodzina 'czeka głodna, w domu czeka pracy huk... Jeż na ścieżce fiknął kozła, wbił na kolce dziesięć sztuk. Teraz już do domu zmierza zięba gwiżdże mu na złość, lecz rodzina pana jeża ma na tydzień jabłek dość. Zaśpiewajcie trój dźwięk tej gamy w górę i w dół w podanym rytmie:
nikt wca ze mo 13 ki 124 w a wre U miarkowanie P pa - Jąk szkań ~ ca y .5 stu — ka 'Cos 10 64. TIK TAKr TIK TAK Muzyka: Z. Lewina Słowa polskie: O. Łada * f * A KJ • tak tak, tik, tak, tik tak, co tam w ze nie wca nic tak ? ni o tam A je dnak . Clą mu — szki UfC — dać źu,k zna ba mie u>ią się szka ktoś Tam kto mie — 14 czy stu mą ta no

J • i: (?' i ' -'I w )l' I 1 iii । * r Śpiewając tę piosenkę będziecie naśladować ruchami zegar tyka, a w których bije? Jakie instrumenty per- • - * * - . * * — 4a C * tykanie i bicie zegara. W których fragmentach piosenki kusyjne najlepiej mogą to naśladować?
65. KOŁYSANKA DLA CÓRECZKI » r i Wolno Muzyka: P. Eben Słowa polskie: M. Jarecka PM — sna. gwia-zdka. w&ó-rze. wszystkie 11 po - da. — si swie-ct czka mo — ma cho — w ej f * 10 1 ma Lu i I * 2. śpij, córeczko moja mała, na puchowej podusi. — > Ptaszki oczka zamykają, też się do snu układają. Lulaj, lulaj, lulaj mi. 3. Śpij, córeczko moja mała, na puchowej podusi. Księżyc toczy się po niebie, £ ' • —•- - — • • chciałby zajrzeć tu dd ciebie. Luiaj, tułaj, tułaj mi. la - laj mi . 4. Śpij, córeczko moją mała na puchowej podusi. Bo nim jasne słonko wstanie . “ • - w ” • - i . 7 \ trzeba wyspać się, kochanie. Lulaj, lulaj, lulaj mi. M .MM Powiedzcie, jaki jest nastrój tej i jak trzeba ją śpiewać. piosenki-kołysanki Wyklaszczcie rytm 7 taktu:



inormo Muzyka: K. Reiner Słowa polskie: M. Jarecka przeznaczony jest dla instrumentu (np. cymbałki). Głosy śpiewające powinny wykonywać melodię cicho, spokojnie, najlepiej przy zamkniętych ustach, rando. f 67. WIELKI ŚWIAT Marszowe W tej piosence główna melodia powtarza się. Za pierwszym razem towarzyszy jej akompaniament, za drugim razem obok tego akompaniamentu na środko- wej pięciolinii zapisany jest drugi głos. Głos pierwszy i drugi mogą być grane i śpiewane. Akompaniament I * r I I F iv ko Lat, dzieć ba ivie ka źdy wiH - ki świat!

ma 31 do — brze nic SWLl sunę i' 1 2. Proszę pani, tyle różnych dróg, X więc ruszajmy do celu, nie żałujmy nóg! Gdy ktoś spyta, jak dojdziemy tam, Czy w gromadzie, czy też każdy sam, My odpowiemy — lepiej ruszaj ,z nami ramię w ramię z kolegami! Proszę pani, przecież pani wie że kto z nami, kto z nami, nie będzie mu żle
68. KACZKI U 10 14 bo kies no choc po cza - pce t Muzyka: M. Drobner Słowa: J. Brzechwa 11 cha po - awor-ku cho — dzą ka e bo-se nie a w do-da-tka nie o Choć ser- da-czek, choć ku - tira-czek, mógł-by zn -ieżć sie dla ka-ciek ka - pce , a
2. Poszły kaczki do krawcowej. „Chcemy mieć kubraczki nowe. Zimno wszystkim nam szalenie. Pani przyjmie zamówienie, Lecz uwzględnić pani raczy, Że to ma być fason kaczy, Tu zakładka, a tu szlaczek, To jest coś w sam raz dla kaczek, Krój warszawski, -bądź co bądź, Zechce pani miarę zdjąć”. 3. Potem kaczki na Królewskiej Odszukały zakład szewski I już pierwsza kaczka kwacze: „Pan nam zrobi kapce kacze. Takie małe, zgrabne kapce, i By na małej kaczej łapce Należycie się trzymały I na sprzączki zapinały”. Odrzekł szewc, bo nie był leń: „Zrobię kapce w jeden dzień”. ♦ ' fc* ’ I Fragment tej piosenki śpiewa się na dwa głosy. Głos drugi śpiewa melodię o trzy dźwięki niżej od pierw- szego, cały czas posuwając się równolegle.
4. Już nazajutrz poszły kaczki Do krawcowej po kubraczki I po kapce na Królewską, Ale wpadły w pasję szewską. Szewc zażądał pięć tysięcy, A krawcowa jeszcze więcej: „Bez pieniędzy, drogie panie, Dzisiaj nic się nie dostanie, Zapytajcie zresztą dam, One to potwierdzą wam”. 5. Kaczki kwaczą i tłumaczą: „Pieniądz nie jest rzeczą kaczą, Żadna z nas się nie bogaci, Nam za jajka nikt nie płaci”. Ale na to szewc z krawcową Powtórzyli słowo w słowo To, co przedtem: „Drogie panie, Darmo nic się nie dostanie”. « • s Z tej przyczyny kaczy ród Jest ubrany tak jak wprzód. A tu zima akurat, Chwycił mróz i śnieg już spadł! 135

NASZE WŁASNE PIOSENKI I ILUSTRACJE MUZYCZNI- jak śpiewały bzy białe, ojciec dzwonił kluczami, matka grała szklankami, talerzami, łyżkami. gdy się drzwi otwierały
Odpowiedź będzie też krótką melodią, np.- Śpiewacie wiele piosenek, które napisali dla was kompozytorzy, śpiewacie wiele pięknych pieśni ludo- wych. A może sami, tak jak kompozytorzy lub jak twórcy ludowi spróbujecie układać, śpiewać i grać własne piosenki i inne utwory muzyczne? Kry — sia Ja — nek Mat-go - rza~ ta A - na-tol Najkrótsza muzyczna rozmowa Pytając koleżankę czy kolegę o imię, nie mów, tylko zaśpiewaj, na przykład tak: Piosenki o kwiatach i drzewach / Pomyślcie o kwiatach, które najbardziej się wam V podobają, i zaśpiewajcie ich nazwy, na przykład tak: Jak ci na i — mię ? lub * . Kó — ża , ma — cic - rzan - ka , mak. Ja — kie masz i — ? Ale mogą to być inne, wasze własne melodie. Nie - za - po - mi - naj — < 138
Ułóżcie do własnej melodii słowa, złożone tylko z nazw kwiatów i drzew, na przykład tak: Ja — błoń, trru —sza. , śli — m/a , bez. Zaśpiewajcie inne nazwy kwiatów i drzew do tej samej melodii. Ułóżcie jeszcze inne melodie do takich słów, jak imiona, nazwy kwiatów lub drzew.
139
I! « t pi — lit . Odgadujemy melodie Dwie piosenki. Lata ptaszek po ulicy i Warkoczyk fragmentów jednej \ po uncy i warkoczyk iragmentów jednej z nich spróbujcie sami i17„n^ - nie są zapisane w całości. Po nauczeniu się zapisanych fragmenty brakujące, śpiewając .je. LATA PTASZEK Słowa: J. Brzechwa I ziar — nek a — ni pi — lit ; pif pi ~ Ut - aa , pta-sze,k o — bia — du.. pit pi - lit
lar — ka - mi i 3 r 3 4 ’ t 7. sl ta 9 chce WARKOCZYK war - ko — czyk po u/ar — ko — czyk po !0 " 11 — skac 12 mu, mu lar — ka - mi Konkurs na piosenkę Kubusia Puchatka Przypomnijcie sobie znany wiersz o Kubusiu chatku To po prostu niebywałe, pełen garnek miodu miałem, a na garnku tak jak drut X napisane było MIÓD. ’ - u . c » * > Garnek śliczny był, nowiutki kolorowe miał obwódki, więc ogromnie to mnie smuci że mój garnek się zarzucił.
» Taktując na dwa, ułóżcie słowa Kubusia Puchatka w taki rytm: Wyklaszczcie ten rytm razem ze słowami. Zwróćcie uwagę na słowa „drut” i „MIÓD”. Czy dadzą się one wypowiedzieć w rytmie ósemek? Jeśli nie, to w jakim rytmie słowa te wypowiadamy? A teraz taktując na trzy, ułóżcie słowa Kubusia Puchatka w takim rytmie:. Ułóżcie własne melodie do słów Kubusia Puchatka Z według pierwszego lub drugiego wzoru rytmicznego. Piosenki o miesiącach Przeczytajcie ten wiersz, który opowiada o niektórych miesiącach. W każdym z tych miesięcy inna jest przy- roda, inaczej wygląda świat. Styczeń worek siana niesie, styczeń karmi sarny w lesie. Styczeń w lesie drzewa liczy, bo ten styczeń jest leśniczym. * Gdy na dworze deszcz i slota, nawet koty chodzą w botach. Marzec mnóstwo ma roboty, bo sprzedaje kotom boty. Kiedy wieczór słońce gasi, maj, dyrygent chórów ptasich, dyryguje w zagajniku chórem drozdów i słowików, i Lipiec pod lipami mieszka, po lipowych chodzi ścieżkach, ma sto uli pełnych miodu i pszczelarzem jest z zawodu. 142
Pan Październik pędzlem złotym wymalował wszystkie płoty, wymalował sto ogrodów, bo malarzem jest z zawodu. Wybierzcie czterowiersz, który najbardziej wam się podoba, i zastanówcie się, jaka melodia byłaby do niego najlepsza. Zaśpiewajcie ją. A może uda wam się zaśpiewać kilka różnych melodii do kilku cztero- wierszy? Muzyczne pytania i odpowiedzi Maria Konopnicka napisała wiersz o choince, którego z pewnością uczyliście się. CHOINKA W LESIE A kto tę choinkę zasiał w ciemnym lesie? Zasiał ci ją ten wiaterek, co nasionka niesie. A kto tę choinkę poił w ciemnym gaju? Jasne ją poiły rosy i woda z ruczaju. A kto tę choinkę wyhodował z ziarna? Wychowała ją mateńka ziemia nasza czarna. Jedno z was, śpiewając zadaje pytanie, którym roz- poczyna się każda zwrotka, inne śpiewa odpowiedź kończąc zwrotkę. Piosenka warszawska Przeczytajcie jeden z wierszy dla dzieci poety — Tadeusza Kubiaka. Wiersz opowiada o Warszawie, Starym Mieście, zwanym Starówką, Powiślu, moście % nad Wisłą, Mariensztacie, wesołym miasteczku. Poeta zaprasza: „Weź organki, na organkach wygrasz wszyst- ko...” Spróbujcie zaśpiewać i zagrać o pięknej, wesołej Warszawie. '• • . Weź organki, na organkach wygrasz wszystko: i Starówkę, i Powiśle, most nad Wisłą! Na przechadzkę białym mostem idź w niedzielę. Wszędzie uśmiech, lecz nad Wisłą najweselej. 143
Gra harmonia, młyn diabelski rusza z miejsca. Gołąb chwyta okruszyny prosto z serca. A nad wszystkim, jakby magik wyczarował, .A brzmi piosenka, cl w piosence takie słowa: Weź organki, na organkach wygrasz wszystko i Mariensztat, most nad Wisłą. Najpierw spróbujcie śpiewać „parami”: jedno z was śpiewa tylko trzy linijki każdej zwrotki, a następne trzy dośpiewuje kolega. Potem spróbujcie zaśpiewać swoją melodię do całej pierwszej zwrotki. Może któraś melodia będzie tak ładna, że wszyscy się jej nauczycie i zaśpiewacie wszystkie zwrotki wiersza jako piosenkę. Pomyślcie też o akompaniamencie na instrumentach perkusyjnych. Układając melodię i akompaniament pamiętajcie, że wiersz jest wesoły, opowiada o radosnej stolicy, rozbawionej w świąteczny dzień. Jaką powinna być muzyka do takiego wiersza? Ilustracje muzyczne Wyobraźcie sobie na przykład bieg pociągu od stacji do stacji: pociąg ciężko i wolno rusza, rozpędza się, zwalnia bieg, aby stanąć na następnej stacji. Wyobraźcie sobie też ucieczkę przestraszonych zwierząt w lesie • £ j ...4'. ' ' • . •<- . - \ ' ' . -!r lub szum spokojnego morza. Na jakich instrumentach, które macie do wyboru, i jak można zilustrować: . - - . _ - . * 1. bieg pociągu, 2. ucieczkę zwierząt, 3. cichy szum spokojnego morza Wiersze i muzyka i Czytając czy mówiąc wiersze wyczuwacie, że mają one swój rytm. Słucha się ich nieraz jak melodii. Słowa ich czasem opowiadają o świecie, który dźwięczy i brzmi jak muzyka. Wiersze takie zachęcają do skom- ponowania muzycznej ilustracji. Przeczytajcie jeden z podanych tu wierszy uważnie, kilka razy, pomyślcie o jego treści i nastroju. Starajcie się usłyszeć muzykę, która w nim jest. Zabawcie się w kompozytorów i zaproponujcie, jak wiersz ten mógłby się stać przy pomocy rytmicznego mówienia, śpiewu i użycia instrumentów małym utworem muzycznym. 144
KUKUŁKA STYCZNIOWA WIATR NISZCZYCIEL LETNIA ULEWA (Joanna Kulmowa) Jodły rosły na zboczu pachnące, piękne, zdrowe, -5. Zerwał się wielki huragan, obalił jodlę-królotoę. Wpadł z hukiem w gąszcz zielony, napędził straszne chmury, mocniejszy niż soki ziemi, niż korzeni pazury! Kukułka styczniowa kuka po dąbrowach oszroniona po koniuszek dzioba. Nie widać kukułki 1 i nie słychać kukania — może dlatego, że śnieg prószy i kukułkę zasłania, r . 1 - , *” • i _ * *. i kukanie głuszy. Czasem, •* . p kiedy ucho do ziemi przyłożymy to kukanie słyszymy. Ale może to stuka i puka serce: ~ + w •• *• ' - K * - “•* - -• V zimy?- ' * - '•. -v - • Drobniutko, leciutko i cicho po gałęziach bukowych, • • po listeczkach brzozowych, po lesie wzdłuż i wszerz z as z ep tał deszcz... A potem... w jednej chwili wiatr czuby drzew pochylił i w chmurach szumią drzewa. Ulewa! Straszna ulewa! I nagle... wszystko ścicha. • . * Las błyszczy i oddycha. Nad najbliższą sosenką już z błękitu okienko. Ptak jąk o świcie śpiewak Szuchowa) Skończyła się ulewa. (Stefania Szuchowa) Złamał ją jak zapałkę. Straszna jest jego siła, a przecież ta królowa całe wieki przeżyła! (Stefania


I WIADOMOŚCI I ZAGADKI MUZYCZNE Dookoła — w dole, w górze gwiazdki, ptaki, nuty, biały jaśmin, białe róże, ( Tadeusz Kubiak) A na drutach — czarne wrony, czarna w śniegu gama tej piosenki urzeczonej, fcL się śpiewa sama.
< 1. WIADOMOŚCI 2. Nauczcie się takiego wierszyka do i • - • ' Do-re-mi-fa-sol-la-si-do w dół melodia taka sama, a piosenka zawsze wtedy ’ ę* i • •***•? - * 1 nazywać się będzie GAMA Każdy utwór, który słyszycie, da się zapisać; a każdy W klasie IV kolejność stopni oznaczać będziemy cyframi rzymskimi (na rysunku zapisaliśmy je pod ko- ; lejnymi stopniami). zapisany można zaśpiewać lub zagrać. Tak jak przy pomocy liter zapisujemy głoski two- rzące słowa i zdania, tak też przy pomocy znaków mu- zycznych — nut — zapisuje się dźwięki tworzące me- lodie i rytmy. Nutami zapisywać można zarówno proste melodie, jak i duże, poważne utwory. Znajomość nut pomoże wam w nauczeniu się pio- senek oraz innych utworów muzycznych i na pewno Ir + ułatwi wam dostrzeżenie ich piękna. Nazwy solmizacyjne W klasie III śpiewaliście gamę na schodkach, z któ- rych każdy miał swoją muzyczną nazwę Oto one: la VI V Ćwiczenia - 1. Przeczytajcie po kolei wszystkie’ muzyczne nazwy schodków. > •• \ si VIII VII ' si VII La VI »
3. Napiszcie nazwy muzyczne: III, V, VII, II, IV - schodka-stopnia gamy. 4. Który stopień gamy który do, a które la, fa, Nazwy muzyczne to ma nazwę muzyczną: sol re? ' ’ nazwy solmizacyjne Jeśli na początku pięciolinii narysujemy klucz wio- linowy, to wiemy, że na drugiej linii znajduje się dźwięk sol, a odpowiednio w górę i w dół inne dźwięki. Gama r. I Klucz wiolinowy Odnajdźcie miejsca wszystkich stopni gamy na pięciolinii. I Jak już wiecie, na początku każdej piosenki jest taki znak' Ten znak ma nazwę klucz skrzypcowy lub wioli nowy. Używany jest do zapisywania dźwięków wyż- szych. Do zapisywania dźwięków niższych używamy innego znaku. Na pewno ciekawi jesteście, dlaczego ten znak nazywa się kluczem? Klucz — jak każdy wie — służy do otwierania czegoś, najczęściej zamka. W nutach znak zwany kluczem „otwiera” pięciolinię. - Klucz wiolinowy pokazuje na pięciolinii miejsce piątego stopnia gamy — dźwięku sol. Główny punKt tego klucza leży na drugiej linii, tak jak dźwięk sol'. ao VIII la VII l VI ! mc re do ) <= 1 W ten sposób zapisaliście na pięciolinii gamę Do. 149 fą IV sol V < ”*• Łr • *

Ćwiczenie 21 I Cwierćnuta i takty ćwierćnutowe Ćwiczenia l J a I F i r Nazwy dźwięków powtarzają się. Po dźwięku do znów występuje ?e, mi itd. Można je nazwać re górne, mi górne itd. W dół występują dźwięki: si, la, sol, itd. Można je nazwać si dolne, la dolne, sol dolne itd. Zapamiętajcie icn położenie na pięciolinii. Odszukajcie w Piosence pierwszomajowej na str. i w piosence Tyś za wodą na str. 44 następujące dźwięki: si dolne, re górne, mi górne. Śpiewając piosenki czy słuchając muzyki zauważacie na pewno, że nie wszystkie dźwięki trwają jednakowo długo. Jedne są dłuższe, inne krótsze. Zauważacie też z pewnością, że w równych odstępach czasu powtarzają się dźwięki mocniejsze, czyli akcentowane. Odcinki między dźwiękami akcentowanymi nazywa- my taktami. W zapisie nutowym takty oddzielamy kreskami pionowymi. Miarą taktową będzie dla nas miarowy krok marszo- wy, który w zapisie oznaczamy tak: I W zapisie piosenki przy kluczu umieszczone jest zawsze oznaczenie taktowe, które mówi nam, ile ćwierć- nut znajduje się w każdym takcie. Mówi też, na ile taktujemy tę piosenkę. Na przykład: - znaczy, że w takcie znajdują się dwie ćwierćnuty, ® — trzy ćwierć- nuty, * — cztery ćwierćnuty. Są to takty ćwierćnutowe, bo miarą taktową jest ’ ' ' i > Li f . cwierćnuta. W tym podręczniku w nutach piosenek po- dajemy przy kluczu tylko jedną cyfrę. Ta cyfra pokazuje, na ile taktujemy daną piosenkę. 1. Zagrajcie na instrumencie perkusyjnym ćwierć - nutami kilka taktów na | (pierwszy dźwięk w takcie głośniej, drugi ci
VtF</r Podobnie zagrajcie kilka taktów na (pierwśzy dźwięk głośniej, dwa następne dźwięki ciszej): r r.aMt f ! ! Zagrajcie też kilka taktów na * (pierwszy dźwięk gło śniej, następne trzy dźwięki ciszej): •✓ < - k .z * ’ - . 2. Wykonajcie następujące ćwiczenia. Jedno z was ? lub będzie grało na bębenku ćwierćnutapji na % a wy będziecie odgadywać i zapisywać na tablicy nutami, na ile koleżanka lub kolega gra. Grający musi pamiętać o tym, że dźwięk pierwszy w każdym takcie jest głośniejszy od pozostałych. s J k EH; < 3. Z wyciętych z kolorowego papieru kwadratów (mogą to być też trójkąty, prostokąty lub kółka) układajcie takty na *, ♦, podkreślając akcent pierwszego dźwięku, na przykład mocniejszym kolorem lub wielkością kwadratu. 152 4. Przypomnijcie sobie ruchy taktowania na ?. 3. 4 których nauczyliście się w klasie III, Ósemka Tak jak mówiliśmy już, nie wszystkie dźwięki trwają jednakowo długo. Rytm biegu jest szybszy od rytmu marsza. W zapisie muzycznym oznaczamy to takim znakiem: Ten znak nazywamy ósemką. Ósemka trwa o poło- wę krócej niż ćwierćnuta. Dwie ósemki to tyle co jedna ćwierćnuta Uwaga. W zapisie muzycznym ósemki mogą być łączone po dwie i wtedy zapisujemy je tak: Zapisu takiego używamy w utworach instrumentalnych i ćwiczeniach rytmicznych bez słów, a w piosenkach, gdy jedna sylaba wypada na dwa dźwięki.
Ćwiczenia 1. Określcie, na ile liczy się ten rytm: ' • < < Przypominamy, że miarą taktu jest ćwierćnuta. Od ilości ćwierćnut w takcie zależy, na ile takt się liczy. • Spróbujcie teraz odczytać następujące rytmy i wy- konać je klaskaniem lub na instrumencie perkusyjnym. 3. Po prześpiewaniu znanej wam piosenki zapiszcie z pamięci dwa pierwsze takty jej rytmu. 4. Ułóżcie i zapiszcie rytm do następujących słów: „Pada deszcz, pada deszcz, kapu, kąpu, kapu, kap”. 5. Ułóżcie w takcie na * rytm do następującego przy- słowia: „Kto pod kim dołki kopie, ten sam w nie wpada”. 6. Ułóżcie rytm do zaproponowanych przez was słów. 7. Ułóżcie słowa do podanego rytmu: Z kolei zapoznamy się z dźwiękiem, który trwa dwa razy dłużej niż ćwierćnuta. W zapisie nutowym oznaczamy go tak: I Ten znak nazywamy półmitą. W każdej półnucie mieszczą się dwie ćwierćnuty. • * • — j '
A»1’ wiczema
3. Wykonajcie w grupach instrumentów jednocześnie podane dwa tematy rytmiczne: Z- Ćwiczenia I _ ŁT** LJ" «, ] Jfer r" - - - *’C ~ k. ’ ~ •* ' '-*• ' < fil -J’ ‘ C - * <- 4. Ułóżcie dwutaktowy temat rytmiczny, w którym oprócz innych wartości wystąpi cała nuta. Półnuta z kropką Różne długości czasu trwania dźwięków nazywamy ♦ * "** « wartościami rytmicznymi. Znamy już całą nutę, półnutę, ćwierćnutę i ósemkę.' W piosence pod tytułem Kołysze się statek (str. 10) 3 f ' ' . • < *3 ** ’’ ” K. spotkacie nową wartość rytmiczną. Jest nią wartość wypełniająca takt na ®. W zapisie nutowym oznacza- Kropka stojąca przy nucie przedłuża czas jej trwania o połowę wartości nuty 1. Zaśpiewajcie gamę Do z taktowaniem na trzy, wytrzymując każdy dźwięk przez trzy miary taktu. 2. Wykłaszczcie lub zagrajcie na instrumentach taki temat rytmiczny: 3. Ułóżcie dwutaktowy temat rytmiczny z zastosowa- f - niem półnuty z kropką. my ją tak: J NaZywamy ją półnutą z kropką. Trwa ona trzy razy dłużej niż ćwierćnuta.
Pauzy W zapisie nutowym oprócz znaków wyrażających trwanie dźwięków są także znaki milczenia — ciszy. Nazywamy je pauzami. Każdej wartości nutowej od- powiada pauza. 2. Jakie wartości pauz występują w piosence konik (str. 99), a jakie w piosence Kra^acz^ (str. 97)? 3. Wyklaszczcie rytm: a potem: Uwaga! Na pauzę rozkładamy ręce. O W zależności od tego, jaka jest wartość pauzy, tak . Zaśpiewajcie oba tematy rytmiczne na dźwiękach trójdźwięku gamy Do. Ułóżcie temat rytmiczny z pauzą: — ćwierćnutową — — półnutową — l_ — ósemkową długo trwa w muzyce cisza. Ćwiczenia 1. Wyszukajcie w piosence Gdy żołnierze idą drogą (str. 8) pauzy ćwierćnutowe, półnutowe i ósemkowe. takty ósemkowe Nie tylko cwierćnuta może być miarą taktu. być nią także ósemka. Taktować wtedy będziemy m*- ćwierćnutami lecz ósemkami. Ruchy pozostaną taku 156
r i Przedtakt L I czasem dwie nuty r Ćwiczenia 1. Wyklaszczcie lub zagrajcie taki rytm: » c ze Porównajcie go z rytmem Śląska (str. 47) i Czyjeż to piosenek Dzieweczko konisie (str. 46). same. Zmieni się tylko oznaczenie taktowe. Dolną cyfrą będzie nie 4, lecz 8, na przykład: Takie takty nazywać będziemy ósemkowe. S - • W taktach ósemkowych ćwierćnuta trwa przez dwa ruchy taktowania, bo mieści w sobie dwie miary tak- towe, czyli dwie ósemki. Ćwierćnuta z kropką trwa przez trzy miary taktowe, bo kropka przedłuża ćwierćnutę o połowę wartości, czyli o ósemkę. ¥ 2. Ułóżcie, w takcie na rytmicznych. 3. Odczytajcie rytm czterech taktów piosenki Cebulka (str. 54). 2 Nie każda piosenka zaczyna się od pierwszej części taktu. Przyjrzyjcie się zapisowi nutowemu piosenek: Bandoska (str. 56), Gdy żołnierze idą drogą (str. 8), Tik, tak (str. 124), Jedzmy w świat (str. 108), a zobaczy- cie, że przed kreską taktową znajduje się jedna tylko nuta ' i k Taki niepełny takt w muzyce nazywa się przedtak- —• i _ • J "X. ~ *" A. tem. ; - Spójrzcie teraz na ostatni takt tych piosenek. Czy jest on pełny? Brakuje w nim właśnie tej wartości, która „wyskoczyła” przed pierwszy takt piosenki. Przedtakt nie jest akcentowany. Akcent wypada do- piero na pierwszą nutę pierwszego taktu. 157
Ćwiczenia 1. Porównajcie przedtakty w piosenkach: Niedzielny rybak (str. 38), Indiańskim krokiem (str. 106), Kaczki (str. 134). Czym one się różnią? 3. Podzielcie podane wartości na takty czteromiarowe tak, aby rytm zaczynał się od przedtaktu: temat rytmiczny z przedtak- tem.
2. ZAGADKI MUZYCZNE ŻURAW ♦ 1 Czego tu brakuje? W piosence Żuraw zauważycie niepełny zapis Cze- go tu brakuje? Utupełnijcie zapis tej piosenki. Przy rozwiązaniu zadania pomóżcie sobie śpiewem z tak- towaniem. Rosyjska melodia ludowa Dopisz nuty r Niżej zapisany jest fragment piosenki Idą ścieżką gąski. Wypiszcie nad nazwami solmizacyjnymi od- powiednie nuty, uwzględniając odpowiednie wartości rytmiczne. 159
fa sol (a sol fa Poprzestawiane takty la si la sol mi la sol Podpisane pod pięciolinią cyfry rzymskie oznaczają stopnie gamy. Zapiszcie nad nimi odpowiednie nuty Po zapisaniu zaśpiewajcie ten fragment melodii sol- mizacją, powiedzcie, jaka to piosenka. Przepiszcie ten fragment jeszcze raz z uwzględnieniem odpowiednich wartości. , ; . VII VI IV Niżej zapisana jest piosenka Zegary. Zostały w niej poprzestawiane takty. Przypomnijcie sobie jej melo- dię, a następnie spójrzcie na zapis i ponumerujcie prawidłowo takty. Przepiszcie je we właściwej kolej- ności do zeszytu i sprawdźcie, czy .zrobiliście to dobrze, jeszcze raz śpiewając piosenkę z nut sołmizacją. X Jaka to piosenka? IV Ul VIII
Podziel na takty W piosence Lutosławskiego Wianki zapomniano dać kresek taktowych. Zróbcie to sami i podzielcie ją na takty. Pamiętajcie, że w każdym takcie suma wartości musi odpowiadać trzem ćwierćnutom. Przed przystą- pieniem do zadania prześpiewajcie piosenkę z takto- waniem. WIANKI Muzyka: W. Lutosławski
U V 1 Mi X i- , •. 3 45 A-*? K ta została przepisana z bardzo starego, Kto potrafi, po zaśpiewaniu solmizacją zapisanych fragmentów,-rozpoznać, jaka to piosenka i uzupełnić jej zapis?: taktów lub poszczególnych nut "1 46
Jakie to tańce? Niżej .zapisane są charakterystyczne rytmy tańców, ' Rozpoznajcie te tańce z podanych tematów które poznaliście w tym roku. micznych. Żywo, szybko Żywo Wolno Żywo 163

t Taka sobie muzyczka taka sobie muzyka, na zielonych patykach i na srebrnych kluczykach i na strunach, na smyczkach, i na skrzypcach, na smyczkach Taka sobie muzyka, taka sobie muzyczka. (Tadeusz Kubiak) POWIASTKI MUZYCZNE
1 e małe opowiadania o muzyce, jej twórcach i wyko- nawcach, głosach ludzkich i instrumentach muzycznych pomogą wam bliżej poznać i lepiej zrozumieć muzykę, którą sami wykonujecie i której słuchacie. Każxia z naszych powiastek łączy się z jakimś utwo- który możecie usłyszeć z płyty, bo został nagrany przez artystów specjalnie dla was. 1 ytuł tego utworu i numer płyty podane są pod każdą powiastką. A jeśli nic możecie posłuchać wskazanego utworu z płyty, to postarajcie się wykorzystać wiadomości podane w powiastkach przy słuchaniu muzyki w radiu i telewizji, kinie. Dzieci mieszkające na wsi mogą słuchać muzyki towarzyszącej ludowym uroczyste ciom. I jeszcze jedna rada tycząca słuchania muzyki. Gd słyszycie rozbrzmiewające dźwięki, zwróćcie uwag/ jaki to gra instrument, czy gra sam, czy w zespole Gdy słyszycie śpiew, zastanówcie się, jaki to głos $piCUa Postarajcie się też określić nastrój słuchanego utworu, odpowiedzcie na pytanie, czy to jest muzyka taneczna czy nie. A jeśli to muzyka taneczna, to czy znacie ten taniec. Im więcej pamiętać, im więcej o niej wiedzieć — tym ciekawsza i piękniejsza wam się ona wyda. II uzyki będziecie słuchać, im więcej jej 1 i r z l< 1 s b śi 1. MUZYKA — NASZYM PRZYJACIELEM życiu Gdy nam wesoło — śpiewamy, tańczy • I y. Muzyka była zawsze? Na pewno tak. już ją pierwsi ludzie na ziemi, mieli przecież i i głos. Ich język był bardzo ubogi, używali niewielu słów, a tylko muzyką mogli wyrazić Znali słuch, tylko swoje towarzyszy każdemu świętu i uroczystości. Na pcwn1 nie ie zmieniło się to od najdawniejszych czasom. Śpię- wano z radości, gdy udało się polowanie, gdy cxiniesH?no zwycięstwo nad wrogiem, gdy chory człowiek wyzdn uczucia. Tak pozostało do dzisiaj, chociaż mowa ludzka jest już bogata. Tak, muzykę mrłzi radość, smutek, miłość, praca. ' £ 166 wiał, gdy po zimie nadchodziła wiosna. Podobnie i smutek skłania do muzyki. Ileż to pieśni mówi o tragicznych przeżyciach ludzi, nieszcz^ niewoli. Taka jest na przykład nasza pieśń rr n lii Wl sz jes Pr A rzr
(zapisana na str. 56), której słowa i melodia śpiewane wolno i cicho opowiadają o niedoli zmęczonych ciężką pracą robotników rolnych. Do muzyki skłania także miłość. Na matki śpiewają dzieciom do snu kołysanki. Każdy ilość ojczyzny. i świecie i wyraża : naród ma swe pieśni, który Taki jest nasz hymn narodowy Jeszcze Polska nie zginęła, powstały w 1797 roku we Włoszech w obozie legionistów generała Dąbrowskiego. Takie są pieśni Oka i Marsz I Korpusu (Marsz I Korpusu zapisany jest na str. 6). Obie te wzruszające, proste pieśni śpiewane ** * * - * * e ’ * były przez żołnierzy polskich podczas drugiej wojny światowej. Nie dziwcie się, że również praca jest źródłem muzyki. Ludzie bardzo wcześnie przekonali się, że muzyka może ulżyć w pracy. Na pewno sami zauważy- liście, o ile łatwiej jest maszerować, gdy gra orkiestra wojskowa, harcerski werbel lub gdy się śpiewa. W dawnych czasach śpiewali wszyscy ludzie pracy, szewcy i kowale, krawcy i rolnicy. Do dzisiaj zostało jeszcze wiele pieśni i tańców, które opowiadają o ich pracy. Znacie chyba śląski taniec zwany „kowalem . A czy słyszeliście o słynnych burłakach znad rosyjskiej rzeki Wołgi? Byli to ludzie, którzy na linach ciągnęli pod prąd ciężkie barki z towarami. Śpiewali przy tym starą pieśń, która miała taki sam ciężki i powolny rytm jak ich kroki. No a taniec! Bez muzyki nie można go sobie w ogóle wyobrazić. Jak świat wielki i szeroki, nie ma w nim ludu, który nie znałby tańca i muzyki. Możemy więc powiedzieć: • < muzyka jest przyjacielem człowieka. Utwory do słuchania: Bandoska (L0428). Oberek opoczyński (L0428). Międzynarodówka (L0425). Kowal (LO421). Marsz l Korpu- su (L0425). Oka (L0425). Co się komu podoba? Ale co jest piękne dla jednych, może nie odpowiadać drugim. Przed paru laty przyjechał do pewnego kraju. Na jego cześć odbył się koncert. Po koncercie zapytano go, co mu się najbardziej podobało. Odpowie- dział, że sam początek. Wszyscy myśłeli, że chodzi mu o pierwszy utwór wykonany na ty® koncercie. Ale cóż Książę, mówiąc lajmniej na myśli pierwszego utworu programu. Podobało mu się naj- bardziej strojenie instrumentów, to jest moment
w którym muzycy przed rozpoczęciem gry sprawdzają, czy wszystkie instrumenty brzmią czysto, dobrze, * czyniąc przy tym sporo hałasu. I co wy na to? Różne są też odczucia tego, co wesołe i smutne, uroczyste i dowcipne. Zwykle jako smutne lub poważne odczuwamy pieśni śpiewane wolno, utwory wykony- wane spokojnie. Jako wypełnione radością te, których melodie wykonuje się szybko i których rytm jest skoczny. Spróbujcie, słuchając utworów muzycznych, określić ich nastrój. Czy wszyscy odczujecie go jedna- kowo? Spróbujcie przypomnieć sobie pieśni, które (według Kurta Pahlena) można by nazwać: uroczyste, smutne, wesołe, taneczne, poważne, dowcipne. Zastanówcie się, dlaczego te utwo- ry i pieśni odpowiadają takim określeniom? Dla na? muzyka jest często tylko zabawą i przyjemną rozrywką. Ale chyba nie mamy racji. W utworach muzycznych jest przecież tyle treści — tyle nastrojów, które dostarczyć nam mogą wiele ważnych i pięknych przeżyć. Utwory do słuchania: Wierzba (L0429). Kądziołeczka (L0428). Laura i Filon (L0428). Preludium A-dur Fr. Chopina (L0424). Baśń zimowa R. Schumanna (L0425). Perpetuum mobile C. Bohma (L0424). v 168 W pewnej zapadłej wiosce w Ameryce, wysoko w gó- chorej dziewczynki stary Indianin, który zajmował się leczeniem. Usiadł przy jej posłaniu i zaczął grać na flecie. Grał długo, przez parę godzin i ciągle tę samą melodię. Ciekawi jesteście, czy ta dziewczynka wyzdro- wiała ? Tak, wyzdrowiała. Muzyka ma ogromny wpływ na człowieka. Ta gra dala chorej Indiance siłę potrzebną do walki z chorobą, a to jest często tak samo ważne jak lekarstwo. Dla prostych ludzi, którzy żyją w tych odległych krajach, w twardych warunkach walki z przyrodą, wśród prastarych obrzędów, muzyka znaczy bardzo wiele. Odwołują się do niej w trudnych w życiu chwi- lach, wierzą w jej moc leczenia cierpień i chorób. Strzegą przy tym swych pieśni i tańców jak tajemnicy.
2. PIEŚNI I TAŃCE LUDU POLSKIEGO f ; Co to jest folklor ? > W *’ * * ł ' **'* '*’** .K * - w '4Ń ; L *“ i Każdy lud śpiewa o tym, co go otacza. Góral śpiewa o pnących się do nieba szczytach i halach, ludy z wiel- kich nizirrśpiewają o bezkresnych, rozległych przestrze- niach.. O potężnych rzekach śpiewają ludy, które , mieszkają nad ich brzegami. O morzach, sztormach i przygodach, niebezpieczeństwach grożących na mo- rzu i szczęśliwych powrotach do domu śpiewają ludzie l żyjący nad morzami. 1 Krajobraz, lud, jego praca, zwyczaje, muzyka, taniec » stanowią jedność. Muzykę i pieśni ludu, jego zwyczaje 1 i obrzędy, tańce i stroje, budownictwo i zdobnictwo i * 4 “ * C • *7 • sprzętów codziennego użytku nazywamy folklorem, ty i Folklor jest różny w różnych okolicach naszego kraju. Ten obszar, na którym folklor ma swój odrębny cha- rakter, nazywa się regionem. Przed stu laty żył w Polsce Oskar Kolberg, kompo- ,y - zytor i człowiek rozmiłowany w pieśniach, tańcach ia i zwyczajach ludu polskiego. Wiele lat swego długiego życia poświęcił wędrówkom po kraju. Wędrował z re- gionu do regionu, ze wsi do wsi, przypatrywał się życiu ludzi, ich pracy, świętom, zabawom. Przyglądał i się i wszystko dokładnie zapisywał. Powstawały coraz grubsze książki, które zawarły wielkie skarby: pieśni i tańce ludu polskiego. Niejednej z tych pieśni nie znaleźliby już dziś żyjący zbieracze. W ślady Oskara Kolberga poszło wielu miłośników polskiej sztuki • ’ " . * iii •* ' * '• ludowej. Dzięki Kolbergowi i innym miłośnikom folkloru wiemy dziś o tym, co od setek lat grano i śpiewano w polskich wsiach, znamy bogactwo, urok i różnorod- ność pieśni, tańców i zwyczajów polskich. Obrzędy i tańce A zwyczaje te jakże są różnorodne.- Obchodzone były w każdej porze roku, bo zresztą z porami roku się łączyły. Gdy po srogiej zimie miała nadejść wiosna, dziewczęta wiązały ze słomy kukłę, Marzannę, ubie- rały ją i... topiły w rzece na znak, że zima już nie powróci. Gaik zaś, to święto urodzaju, opis jego znaj- dziecie na str. 59. W najkrótszą letnią noc 24 czerwca obchodzono święto Sobótki, jedno z najstarszych i naj- bogaciej zdobionych tańcami i pieśniami. Pięknym zwyczajem ludowym, do dzisiaj obchodzonym, są 169
Dożynki — święto zbiorów. W niektórych regionach również jeszcze i dziś obchodzi się uroczyście według dawnego zwyczaju wesela, na których śpiewa się pra- stare, weselne pieśni. Zwyczajom i obrzędom towarzyszyły zawsze pieśni i tańce. Melodie pieśni są różne w różnych regionach Polski, chociaż słowa są podobnej treści. Do tańców przygrywają kapele ludowe, w których grają skrzypce (na Podhalu gęślikami zwane), basy, dudy z koziej skóry przez artystów ludowych zrobione, klarnety, bębenki. I A tańce te są też różne. Niektóre tańczone są tylko w jednym regionie, ną przykład góralski, zbójnicki na Podhalu, trojak czy koziorajka na Śląsku, fafur czy olender na Kurpiach. Niektóre tańce naśladują ruchy rzemieślników przy pracy lub ruchy w zabawie, na przykład: kowal, szewc, kłaniany. Znane są one w wielu regionach, ale w każdym tańczone są do odmiennej melodii. Znane są też walczyki, walcerki i polki. Dawno, dawno temu tańcem regionalnym był też krakowiak, tańczony w Krakowie i w okolicach, kuja- wiak i oberek — tańce z Kujaw, mazur — taniec z Ma- zowsza. Ponieważ były to tańce szczególnie piękne, zawędrowały do innych regionów i stały się tańcami narodowymi, znanymi w całej Polsce. Wiele pieśni różnych regionów ma też rytm krakowiaka, kujawiaka oberka czy mazura. Rytmy tych tańców słyszymy rów- nież w muzyce polskich kompozytorów: Chopina Moniuszki, Szymanowskiego i wielu innych, których nazwiska i utwory poznacie. Utwory do słuchania: Regle moje, regle (L0427). Zbójnicki (L0427). Oberek (L0427). Pieśń kurpiowska (L0427). Kiedy będzie słońce i po- goda (L0427). Helokanie (L0429). Mazur (L0429). Miotlarz (L0421). Koziorajka (L0421). Muzyka krakowska Kraków, dawna stolica Polski, to piękne miasto słynne z zabytków, pamiątek, legend, pieśni i zwycza- jów. Przed wielu laty dzielni mieszkańcy przedmieścia krakowskiego, Zwierzyńcem zwanego, odparli napad Tatarów, którzy doszli już do miasta, obsypując je strzałami. Na pamiątkę tego zwycięstwa co rok w czer- wcu odbywa się w Krakowie zabawa: „Dziki Tatar siedząc niby na barwnym, wystrojonym... drewnianym koniu biega po ulicach miasta i po Rynku Krakowskim- Zabawa ta zwie się lajkonik lub konik zwierzyniec 170
i I I W tatarskim ubraniu na strojnym mierzynku zwierzyniecki włóczek harcuje po rynku. Jak wtedy harcowal, tak i dziś harcuje, bo pamiątkę jego każdy z nas szanuje. towarzyszą jej tańce i śpiewy krakowskie. A tak o niej opowiada wiersz: . .. mierzynek — mały, krępy konik; włóczek — inaczej flisak: człowiek trudniący się żeglugą na Wiśle. Inny dawny zwyczaj to granie hejnału mariackiego. Z czterech okienek wysokiej wieży mariackiego koś- cioła, który stoi na Rynku Krakowskim, co godzinę rozlegają się dźwięki hejnału. I nagle... melodia mil- knie — nie dokończona. Trębacz przerywa granie. To na pamiątkę smutnego wypadku sprzed kilku setek lat. Wtedy strażnika miejskiego, który trąbił na alarm, bo miasto napadli Tatarzy, ugodziła strzała wypuszczona z luku przez jednego z Tatarów. Strażnik nie dokończył już swej melodii i nie kończą jej dzisiaj trębacze grający na mariackiej wieży.
i I pasieczek okowany, rzemyczkami wyszywany, z mosiężnymi kółeczkami, złocistymi kłapeczkami, gwoździkami wybijany, jak to mają Krakowiany. Tak pięknie błyszczący, W tych dawnych czasach nieraz się na dziedzińcu % Zamku wawelskiego zbierali rycerze i popisywali się * • • -1 przed królem zręcznością i siłą. Pędzili cwałem i ga- lopem na koniach dookoła dziedzińca zamkowego, a popisom tym towarzyszyła żywa, wesoła muzyka. Ten męski, rycerski popis zwano krakowiakiem, od- bywał się bowiem w krakowskim grodzie. Po latach krakowiaka tańczyli już wszyscy mieszkańcy Krakowa i okolic. Z pewnością widzieliście krakowiaka w wykonaniu zespołów ludowych. Do dzisiaj tancerze wykonują 172 Utwory do słuchania: Krakowiak D-dur Z. Noskowskiego (L0423). Krakowiak K. Szymanowskiego (L0424). Krakowiak (L0428). w tym tańcu kroki zwane galopem i cwałem oraz wiele trudnych i pięknych zarazem figur. A czy przypomi- nacie sobie, jak wygląda bogaty, barwny strój krakow- ski? Tak opowiadają o nim krakowiacy, którzy przy dźwiękach kapeli krakowskiej wesoło śpiewają: Aibośmy to jacy tacy, chłopcy Krakowiacy! Czerwona czapeczka, na cal podkóweczka i biała sukmana, danaż moja dana! Kierezyja wyszywana, lamowana, haftowana złocistymi hafteczkami i modrymi pętliczkami, dyć to wkolusieńko, moja matuleńko! jak złoto będący! • Krakowiak jest tańcem wesołym, szybkim, wyczu- wamy w nim żywo pulsujący rytm w takcie na dwa.
O kujawiaku i oberku f* f i I i f I ł Na pewno już nieraz słyszeliście kujawiaka i oberka, a może widzieliście też zespoły ludowe, tancerki i tancerzy, którzy ubrani w piękne, kolorowe stroje wykonywali te tańce. Może widzieliście też i słyszeli prawdziwą kapelę ludową, przygrywającą do tych tańców? Skrzypce śmieją się i płaczą, klarnety zawodzą, wielkie basy buczą grubo, a muzykanci, szczęśliwi, wkładają w to swoje granie całą duszę. Grają długo, z pamięci, nut przecież nie znają. Są niezmordowani, coraz bardziej przejęci swoją muzyką i coraz to inne pełne fantazji melodie i rytmy wymykają się spod ich palców. W kujawiaku nie ma podskoków ani przytupów. Pary jedna za drugą simą spokojnie, a więc i muzyka jest bardzo spokojna, smętna, dość wolna. Kapryśne rytmy, chwilami jakby powstrzymywane, dadzą się jednak wyraźnie ująć w takt na trzy. Przypomnijmy sobie, dlaczego ten taniec nazywa się kujawiakiem. Dawniej tańczony był na Kujawach i stąd dopiero za- wędrował do różnych regionów Polski. Dzisiaj tańczy się go w całej Polsce, a chętnie wykonują go też za- wodowe zespoły taneczne. Znanym w całym kraju tańcem jest też oberek. Na- zywa się go nieraz obertasem, zawijasem. Tancerze wirują bardzo szybko, przyklękają, skaczą, wykonują trudne figury. Przytupują, śmiejąc się przy tym i po- krzykując na znak rozbawienia i radości. Muzyka do tego tańca jest więc bardzo żywa, kipi temperamentem i radością. Oberka też liczy się na trzy, ale należy to robić znacznie szybciej niż przy kujawiaku. W zabawach ludowych kujawiak i oberek wykony- wane są często jeden po drugim jako jeden taniec. Naj- pierw więc senny, powolny, nieco monotonny kujawiak, a po nim żywy, szalony oberek. Utwory do słuchania: Kujawiak (L0421). Kujawiak weselny od O się- dna (L0427). Oberek opoczyński (L0428). Obertas od Łowicza (L0425).
3. KTO TWORZY MUZYKĘ? Kompozytorzy Kto ze słów układa wiersze — nazywa się poetą. Kto malując z kolorów, plam i kresek tworzy obrazy — jest malarzem. Ten zaś, kto potrafi z dźwięków ułożyć utwór muzyczny, jest kompozytorem. ♦ Często twórcami pieśni i muzyki do tańca są artyści ludowi, którzy nie znają nut i nigdy muzyki się nie uczyli. Muzyka ich powstaje z potrzeby serca w chwi- lach wzruszenia. Tak to opowiada o swoich pieśniach śpiew'ak ludowy z Orawy: Nuty moje, nuty, skąd wy się bierzecie? Na moim serduszku same się siejecie. Nieraz też artyści ludowi uczą się pieśni od swych ojców i sami przekazują je swoim synom, a każdy coś zmienia, coś od siebie dodaj e. Najczęściej kompozytorami nazywamy artystów, któ- rzy przez wiele lat, często od dzieciństwa, uczą się muzyki. Obdarzeni są przy tym talentem, który spra- wia, że tworzą w wyobraźni całe utwory muzyczne i potem je zapisują. Ich utwory muzyczne wykonywane są potem na koncertach, a gdy są wielkimi dziełami, poznaje je cały świat. Takimi słynnymi kompozytorami polskimi są na przykład Fryderyk Chopin, Stanisław Moniuszko, Karol Szymanowski. Gdy uczycie się piosenek, spójrzcie zawsze na nazwisko kompozytora. Zapisane jest ono po prawej stronie nad nutami, razem z nazwiskiem autora Iow. Przeczytajcie uważnie to nazwisko i starajcie się je zapamiętać. Należy ono do człowieka, który swe zdol- ności i pracę poświęcił, aby móc darować wam... pio- senki. Nie znał zapewne nikogo z was, a miał przed oczyma was wszystkich i zapewne pragnął, aby pio- senki jego wam się podobały. Czyż nie należy mu się wasza wdzięczność? Utwory do słuchania: Oj, chmielu, chmielu (L0427). Pióreczkc W. Lu- tosławskiego (L0424). Sroczka L. Miklaszewskiego fL0424 terstwo dzieci F. Rybickiego (L0424). Wykonawcy muzyki * Ale zapisane nuty są milczące. Patrząc na - można sobie muzykę tylko wyobrazić. Kto wię>- tworzy muzykę? Tworzą ją artyści wykonawcy. T1C
Jak powstały instrumenty muzyczne? wacy i ci, którzy grają ją na instrumentach — instru- mentaliści. O głosie ludzkim mówi się, że to najstarszy i naj- piękniejszy ze wszystkich instrumentów. Wiemy już, że śpiewem od najdawniejszych lat ludzie wyrażają uczucia, myśli, przeżycia. I wy na każdej lekcji śpiewacie piosenki, słuchacie też pieśni wykonywanych przez artystów śpiewaków. Głosy ich są różne, tak jak różny jest dźwięk rozmaitych instrumentów. Inne są głosy kobiece, inne męskie. Głosy kobiece są wyższe, męskie niższe. Najwyższy głos żeński nazywa się sopran, najniższy — alt. Wśród głosów męskich są również wyższe i niższe. Wysoki głos męski nazywa się tenor, zaś nisko, nieraz bardzo nisko brzmiący — bas. Nazwa baryton odnosi się do średniego głosu męskiego. Ale nawet głosy, które się tak samo nazywają, mogą mieć brzmienie do siebie niepodobne, bo każdy głos ludzki ma inną barwę muzyczną. Po niej, nie patrząc, możecie poznać, kto do was mówi, po niej też poznajemy głosy ulubionych śpiewaków. Utwory do słuchania: Sroczka L. Miklaszewskiego (L0424). Kra kowiak S. Moniuszki (L0424). Wesoła piosenka T. Mayznera (L0422). Sad T. Mayznera (L0423). Zaczęło się od jakiegoś tańca, przy którym trzeba było wystukiwać rytm. Z początku wystarczało klaska- nie, ale lepszym sposobem okazało się wybijanie rytmu drewienkiem na wydrążonym pniu drzewa lub palcami na napiętej skórze. I tak pewnie powstały instrumenty perkusyjne, to znaczy te wszystkie, w których dźwięk powstaje przez uderzenie. Pewnie w tych dawnych czasach ludzie odkryli też, że przy zadęciu, to jest wdmuchaniu powietrza w pustą wydrążoną kość lub wydrążoną w środku gałąź, po- wstaje dźwięk. I to było początkiem instrumentów dętych, w których dźwięk powstaje przez wdmuchi- wanie powietrza w rurę. Jeszcze dzisiaj, choć coraz rzadziej, pasterze grają na prostych, z gałęzi zrobionych instrumentach: małych fujarkach, fletach, długich do pięciu metrów sięgających trombitach. Przed wieloma tysiącami lat wynaleziono też instru- ment strunowy. Może przy strzelaniu z luku dawni myśliwi zauważyli, że napięta cięciwa łuku wydaj e dźwięk. To był początek budowy instrumentów stru- nowych. Struny umieszczone w łupinach dużych owoców, na przykład kokosów, wydawały już dźwięki mocniejsze, a im było tych strun więcej i różnej gru- 175
bości, tym melodie wygrywane na nich były rozmai- tsze. Im struna cieńsza, krótsza i bardziej napięta, tym dźwięk był wyższy, im zaś grubsza, dłuższa i luźniej napięta — tym dźwięk był niższy. Każda struna dawała tylko jeden dźwięk. Z biegiem lat ludzie nauczyli się budować takie instrumenty, na których grając można było z jednej struny wydobywać wiele dźwięków. Dzisiaj instrumenty strunowe są bardzo liczne i róż- nią się między sobą zarówno budową, jak i sposobem gry na nich, a przede wszystkim barwą muzyczną. In- strumentami strunowymi są i skrzypce (gra się na nich pociągając smyczkiem po strunach), i fortepian (struny w środku skrzyni uderzane są przez młoteczki, które się podnoszą, gdy uderzamy w klawisz), i gitara, i mandolina. Utwory do słuchania: Koziorajka (L0421). Kowal (L0421). Skrzypce Wiecie już, że skrzypce są instrumentem bardzo starym, chętnie i powszechnie używanym. Mówi się o nich, że mogą wygrać wszystkie uczucia. Instrument ten, który oglądacie prawdziwy lub na obrazku, bardzo trudno jest zbudować. Dawniej budowę skrzypiec otaczano wielką tajemni- cą. Mistrzowie przekazywali ją tylko swoim synom lub ukochanym uczniom. Trzeba było dobrze znać mate- matykę, by obliczyć proporcje, umieć dobierać wszyst- kie materiały, przyrządzać lakiery, którymi powlekało się powierzchnię instrumentu. Trzeba było wiedzieć, gdzie i jak umieścić podstawek i jak wytoczyć kolki, jak wykonywać po kolei liczne czynności. Bardzo trudno jest też grać na skrzypcach. Artyści skrzypkowie, których grą zachwycamy się, muszą się uczyć długie lata, zanim ten mały instrument stanie się im posłuszny i zabrzmi pięknie. O słynnych artystach skrzypkach i słynnych skrzyp- cach krąży wiele opowiadań. Jedno z nich głosi na przykład, że pewne cudowne skrzypce zawsze znikały dziwnym sposobem, gdy stawały się własnością złego skrzypka i w tajemniczy sposób wędrowały do naj- lepszego skrzypka. Inne znowu mówi, że pewne piękne skrzypce zawsze ostrzegały swego właściciela, * • gdy miało spotkać go coś złego. Zawsze wtedy podczas koncertu pękała w nich jedna struna. - • Na skrzypcach można grać melodię, można grac tez równocześnie kilka melodii na kilku strunach, można naśladować głosy natury, zwierząt, ptaków. Skrzypi występują też w orkiestrze, to jest w dużym zespole, 176
złożonym z różnych instrumentów. Zajmują w tym zespole ważne miejsce, często „prowadzą”, czyli grają najważniejszą melodię. Utwory do słuchania: Kogut i kury H. Leonarda (L0423). Polonez elegijny Z. Noskowskiego (L0423). Perpetuum mobile C.Bohma (L0424). Orkiestra i chór Słyszycie o zespołach, które nazywają się: orkiestra i chór. Wiele utworów muzycznych wykonuje nie jeden artysta, którego nazywamy solistą, ale cały zespół. • *• Jeżeli ten zespół składa się z instrumentów, nazywa się orkiestrą. Może w niej grać na różnych instrumentach kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu muzyków. Inne utwory wykonywane są przez zespół, w którym się nie gra, lecz śpiewa. Mówimy, że jest to zespół chóralny albo po prostu chór. Chóry mogą być różne, na przykład dziecięce, żeńskie, męskie lub złożone z gło- sów żeńskich i męskich, czyli mieszane. Chóry mogą śpiewać bez towarzyszenia instrumentów lub z towa- rzyszeniem, czyli z akompaniamentem na przykład fortepianu lub całej orkiestry. Czy byłoby jednak możliwe, żeby kilkanaście osób w zespole orkiestry lub chóru bez kierownictwa wyko- nało długi ,i trudny utwór muzyczny? Otóż nie! Ktoś musi zespołem kierować. Kierownikiem chóru i orkiestry jest dyrygent. Stojąc przed zespołem pokazuje ruchami rąk, w jakim tempie ma być utwór wykonany, w którym miejscu należy grać i śpiewać głośniej lub ciszej, jakie instrumenty lub głosy w róż-, nych częściach utworu muszą być lepiej słyszalne, bo właśnie wykonują główną melodię, a słuchacze powinni "? - j _ 7 - - 3 y * .. y zwrócić na nią szczególną uwagę. Dyrygent, chociaż nie gra w orkiestrze na żadnym instrumencie ani nie śpiewa, jest artystą wykonawcą. Bez jego udziału trudne utwory zespołowe nie mogłyby * być w ogóle wykonywane. Utwory do słuchania: Wiosenka S. Niewiadomskiego (L0426). Kaczyce (L0429). Powitalny polonez K. Kurpińskiego (L0425).
4. MŁODE LATA FRYDERYKA CHOPINA Z każdym miesiącem, z każdym dniem chyba, kiedy wała się ta nazwa bardzo zabawna. Nie obmyślał trzyletni Frycek matkę swoim graniem ze snu zbudził, coraz lepiej poznawał się z mową instrumentu. Z początku sama nazwa „fortepian” trudniejsza była dla chłopca od gry samej. Bywało, Frycek podnosi pokrywę klawiatury, spojrzy na klawisze i wie bez grania, które się ze sobą pokłócą, a które dadzą zgodne, miłe brzmienie. W miarę jak wzrastał, już nie potrze- bował patrzeć na klawiaturę, bo już na pamięć wiedział, jak pokłócić klawisze i jak zażegnać te kłótnie. Wygry- wał nie tylko to, co mama grywała do tańca, ale to, co sam sobie wymyślił wcześniej. Albo znów mały Frycek grać te zasłyszane melodie, a potem od- mieniać je po swojemu. Zmieniał je, przedłużał krótką melodyjkę, powtarzając po wiele razy, ale za każdym razem inaczej. Stawała się melodia pod paluszkami małego artysty smutna, to znów wesoła, brzmiała żwawo jak taniec, to znów rozciągała, się w powolną, rzewną kołysankę. A zawsze słyszało się w tej muzyce główną melodię, od której Frycek rozpoczynał swoje granie. Taką odmianę i przedłużanie jednej krótkiej melodii nazywali starsi „wariacjami”. Fryckowi wyda- ;rywał to, co od ludzi usłyszał. Lubił on zawczasu swoich melodii, lecz je improwizował, to znaczy tworzył podczas gry. kiedy „opiekun” dał znak, że trzeba iść Rodzice Chopina prowadzili tak zwany internat, czyli stancję, to znaczy że u nich mieszkało kilku uczniów szkół warszawskich. < Pewnego wieczoru państwo Chopinowie poszli do teatru, zostawiając internat pod opieką najstarszego z nich, Antka Barcińskiego. Wszystko było dobrze do czasu spać. Wtedy chłopaczyska tak się rozszalały, że w ża- den sposób nie można ich było zapędzić do łóżek. — Fryciu, ratuj, uspokój ich jakoś — uderzył Antek w prośby do Chopina, zasypiającego już w swoim pokoju. Naszemu Fryckowi nie trzeba było dwa razy powtarzać. — Chłopcy, chcecie, żebym wam bajkę opowie- dział, ale nie bzdurną bajkę, tylko straszną balladę o zbójcach? Posłuchajcie! Siadł przy fortepianie i uderzył pierwsze akordy Kilku chłopców przerwało zabawę i zaczęło słuchać... 178
A... to nawet zabawne, co ten Frycek gra. Zbójcy robią zasadzkę na bogatych kupców, o, już wypadli z ukrycia... Szamotanie się, groźne okrzyki.a wołanie o pomoc. Na próżno. Kupcy są bezbronni, a w nocy droga pusta. Zbójcy z hałaśliwą radością wracają do swojej jaskim. Przy ognisku dzielą się zdobytym łupem. Jest już chyba późno. Rozmawiają coraz ciszej... ci- szej... Chłopcy jeden po drugim osuwali się na miękkie poduszki. Aaa, Aaa... Kiedy o północy pan Mikołaj, ojciec Fryderyka, zajrzał do internatu, o mało nie krzyknął z wrażenia. W sypialni, która wyglądała jak po najeździe Tatarów, siedzieli i leżeli na podłodze jego wychowankowie, a Frycek w nocnej koszuli i z przymkniętymi oczami, zapomniawszy o swoich słuchaczach, grał monotonną kołysankę. , , Ale prawdziwe życie, prawdziwe używanie było dopiero na wsi. Żelazowa Wola na Mazowszu, Poturzyn koło Chełma Lubelskiego, Antonin w Poznańskiem, Antonin w Poznańskiem Szafarnia na Kujawach — to miejsca, w których najbar dziej lubił Frycek spędzać wakacje. Od rana do wieczo- ra można biegać po polach, słuchać, jak szumią wierzby nad Utratą, jak grają żabie orkiestry w stawach, jak żeńcy wracając z pola śpiewają piosenki prześliczne, jakich się nigdy w mieście nie usłyszy. Ale najbardziej lubił Frycek wiejskie kapele. Dziś właśnie w Maćkowej chacie wesele jego córki. Będzie czego posłuchać — pomyślał chłopiec, kucając pod oknem. Od podwórza zasłania go wielki krzak bzu, więc nikt mu tu nie będzie przeszkadzał. Grajkowie stroją instrumenty. Frycek wspina się na palce i do- czekać się nie może, kiedy wreszcie zaczną. O, już buchnęły pierwsze tony siarczystego oberka. W ciasnej izbie zakręciło się, zakotłowało, ale on tego nie widzi. Przysiadł na ziemi i cały zamienił się w słuch. Skończył się oberek, teraz skrzypce zawodzą smutnego kuja- wiaka. W połowie melodii Frycek zrywa się i biegnie pędem w stronę domu, żeby tylko prędzej dopaść do fortepianu. Wreszcie schodki... ganek... pusty salon. Kładzie ręce na klawiszach i usłyszanego na wsi ku- jawiaka gra tak, jak on go rozumie i czuje. I tak było zawsze. Dlatego w każdym utworze Cho- pina dźwięczy choć kilka taktów polskiej ludowej pio- senki lub tańca. . • 179
Fryderyk zaczyna dwudziesty rok życia, w War- szawie po dwukrotnym pobycie za granicą jest już u szczytu popularności. W kraju niczego więcej nauczyć się nie może, bo jego profesor przyznaje otwarcie, że uczeń prześcignął mistrza. Trzeba więc ruszać w świat. To łatwo jest powiedzieć — trzeba. Jakże tu jechać w obce strony, kiedy w Warszawie • wszyscy myślą i mówią tylko o jednej najbliższej spra- wie — o zerwaniu pęt carskiej niewoli. Cała młodzież szykuje się do zbrojnego czynu, a tylko on jeden ma być sam i daleko od nich? A jak przykro pomyśleć, że się długo nie zobaczy Szafami, Poturzyna, Żelazowej Woli. Więc choć wyjazd jest postanowiony, termin odkłada się z miesiąca na miesiąc. I jeszcze przez jedno lato młodzieniec chłonie oczami obraz równiny mazo- wieckiej, wdycha w słabe płuca zapach jej pól i słucha, słucha tego wiejskiego grania, które mu będzie dźwię- czeć w uszach w dalekich, obcych stronach Utwory do słuchania: Polonez g-moll (L O 424). Mazurek B-dur 1 (LO424). Nadchodzi jednak dzień odjazdu. W pochmurny, listopadowy ranek 1830 roku, przy rogatkach na Woli, gdzie kończyło się wtedy miasto, zbierają się wszyscy ci, których ukochał całym sercem: rodzina, przyjaciele wielbiciele jego muzyki. Zegnają go słowami pieśni napisanej na tę okazję, które mówią, że choć on sam wyjeżdża, tu w Warszawie zostaje jego serce. Nikt wtedy nie wiedział, że prorocze to były słowa. Fryderyk nie zobaczył już więcej Warszawy, tylko po X' ’ < -7 \ s śmierci wróciło tu-jego serce. Ostatni matczyny pocałunek, ostatnie poprzez łzy spojrzenie i smukła sylwetka Fryderyka ze srebrnym pucharem, do którego przyjaciele wsypali mu garść ziemi ojczystej, ginie z oczu zebranych, w ciemnym wnętrzu karetki pocztowej. z . -.. T (według Mani Horodyskiej)
SPIS RZECZY I. ŚPIEWAMY I MUZYKUJEMY Pieśni ludowe polskie i innych narodów Pieśni na uroczystości szkolne 1. Hymn państwowy ...................................... 4 2. A. Barchacz Marsz I Korpusu ......................... 6 3. E. Pałłasz Gdy żołnierze idą drogą................... 8 4. T. Kierski Kołysze się statek ...................... 10 5. A. Walaciński Czterej pancerni i pies............... 12 ___ _ a _ - • 6. F. Leszczyńska Pociąg pośpieszny.................... 14 7. M. Kaczurbina Piosenka o białym gołąbku ............ 16 8. F. Jasionowski Piosenka pierwszomajowa ............. 19 9. J. Klukowski Majowa piosenka ....................... 21 Pory roku 10. L. Kowalewski Polana........................... 11. F. Lpszczyńska Szedł listopad.................. 12. A. Rajcew Jesienny deszcz...................... 13. A. Markiewicz Sanna ........................... 14. 15. M. Kaczurbina Stary piec elodia ludowa Tańczący sad 16. I. Hurnik Zasadzę jabłonkę 17. W. Lutosławski Wianki 18. M. Starokadomski Niedzielny rybak ............. 23 24 26 29 3h 33 34 36 38 19. Podhalańska melodia ludowa Hej, Jamcku serdecko . . 40 20. Podhalańska melodia ludowa W murowanej piwnicy. . 42 21. Podhalańska melodia ludowa Tyś za wodą............ 44 22. Melodia ludowa z Orawy Nuty moje, nuty .... 45 23. Podhalańska melodia ludowa Czyjeź to komsie .... 46 24. Śląska melodia ludowa Dzieweczko ze Śląska..... 47 25. Śląska melodia ludowa Śpij, dziecinko............. 49 26. Śląska melodia ludowa Przez wodę, komczki...... 50 27. Opolska melodia ludowa............................. 52 28. Melodia ludowa Hej, od Krakowa jadę ............. 53 29. Rzeszowski taniec ludowy Cebulka................... 54 30. Melodia ludowa z Mazowsza Bandoska ................ 56 31. Melodia ludowa z Mazowsza Gaik .................. 58 32. Kurpiowska melodia ludowa W kadzidlańskim boru. . 60 33, Pieśń ludowa z Radomskiego Hej, tam w polu jezioro. . 63 34. Melodia ludowa z Powiśla Od Pawłowic............. 65 35. Melodia ludowa z Powiśla Jędrzejowski ............ 36. Melodia ludowa z Kujaw Rzepka .................... 37. Melodia ludowa Lubelski walczyk .................. 38. Rosyjska melodia ludowa Żuraw .................... 39. Czeska melodia ludowa Odlot dzikich gęsi 57 □8 70 71 73 181
40. Węgierska melodia ludowa Róża ................ 41. Węgierska melodia ludowa.................... 42. Ru: uńska melodia ludowa Las wita dzieci 43. Bułgarska melodia ludowa......................... Angielska elodia ludowa Płynie łódź moja Grecka melodia ludowa Szwedzka pieśń dziecięca............................. Pieśń Murzynów a erykańskich Znów mnie zapro- wadź do Wirginii................................. Eskimoska pieśń ludowa........................... Piosenki różne St. Moniuszko Prząśniczka ............... . . . . 50. 51. 52. 53. 55. 56. 58. 59. 60. 61. 62. 63. B. Rutkowski Wisła I. Pfeiffer Krakowiaczek •H. Swolkień Nasz konik ....................... T. Dobrzański Idą ścieżką gąski ......... J. Ołów Na fujarkach . . ...................... E. Pałłasz Indiańskim krokiem.................. W. Keller Jedzmy w świflt ..................... F. Rybicki Tramwajem pó Warszawie ............. Melodia ludowa Dzwon .......................... N. N. Zegary................................... T. Kierski Jagusia na huśtawce................. St. Rembowski Malarski fach.................... T. Kierski Kwiatki kupujcie.................... W. Iwannikow O jeżu ........................... 64. Z. Lewina Tik tak, tik tak. 65. P. Eben Kołysanka dla córeczki 66. K. Orff Kołysanka.......... 182
75 76 78 81 83 85 86 88 90 67. K. Reiner Wielki świat ........... 68. M. Drobner Kaczki................... II. NASZE WŁASNE PIOSENKI I ILUSTRACJE MUZYCZNE ......................... 92 Najkrótsza muzyczna rozmowa (str. 138) — Piosenk o kwiatach i drzewach (str. 138) — Odgadujemy me- lodie (str. 140) — Konkurs na piosenkę Kubusia Puchatka (str. 141) — Piosenki o miesiącach (str. 142) — Muzyczne pytania i odpowiedzi (str. 143) — Pio- senka warszawska (str. 143) — Ilustracje muzyczne (str. 144) — Wiersze i muzyka (str. 144). 94 131 134 137 97 99 III. WIADOMOŚCI I ZAGADKI MUZYCZNE 101 104 106 108 110 113 114 115 117 119 122 124 127 128 1. Wiadomości 148 Nazwy solmizacyjne (str. 148) — Klucz wiolinowy (str. 149) — Gama (str. 149) — Trójdźwięk (str. 150) — Rozszerzenie skali (str. 150) — Ćwierćnuta i takty ćwierćnutowe (str. 151) — Ósemka (str. 152) — Pół- nuta (str. 153) — Cała nuta (str. 154) — Półnuta z kropką (str. 155) — Pauzy (str. 156) — Takty ósem- kowe (str. 156) — Przedtakt (str. 157). 2. Zagadki muzyczne .............................. Czego tu brakuje? (str. 159) — Dopisz nuty (str. 159) — Jaka to piosenka ? (str. 160) — Poprzestawiane takn (str. 160) — Podziel na takty (str. 161) — Uzupełnij zapis (str. 162) — Jakie to tańce? (str. 163).
174 178 4. Młode lata Fryderyka Chopina I 3. Kto tworzy muzykę? ’ ..................... Kompozytorzy (str. 174) — Wykonawcy muzyki (str. 174) — Jak powstały instrumenty muzyczne ? (str. 175) — Skrzypce (str. 176) — Orkiestra i chór (str. 177). IV. POWIASTKI MUZYCZNE 1. Muzyka naszym przyjacielem......................... 166 Muzyka w naszym życiu (str. 166) — Co się komu podoba (str. 167) — Siła muzyki (str. 168). *•' —• • ’ • E ii ” Ł . bK 2. Pieśni i tańce ludu polskiego ..................... 169 Co to jest folklor? (str. 169) — Obrzędy i tańce (str. 169) — Muzyka krakowska (str. 170) — O kuja- wiaku i oberku (str. 173).
Okładka: LESZEK HOŁDANOWICZ Ilustracje i opracowanie graficzne- EWA KWIATKOWSKA Redaktor: Mirosława Jankowska Redaktor techniczny: Zofia Nartowska Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne Warszawa 1974 Arkuszy druk. 11,5; wyd. 10,33 Zamówiono dn. 8 IV 1974 r. Podpisano do druku w październiku 1974 r. Druk ukończono w listopadzie 1974 r. Papier offset, ki. V. 70 g. role 61 cm z Fabryki Papieru w Częstochowie Cena zł 9.— Zam. nr 1485/74 Poznańskie Zakłady Graficzne im. M. Kasprzaka w Poznaniu Zlec. 1390/74 — F-4/484 (Wykonano z diapozytywów poprzedniego wydania)